De Rebaptismate (8)

Sed ad haec, ut soles, contradices, opponendo nobis tunc cum baptizarentur
integre ac recte discipulos ac non ut hos haereticos esse
baptizatos. quod ex persona ipsorum et eius qui baptizauit illos sumas
necesse est. et ideo nos ad propositionem hanc tuam non ut accusatores
discipulorum Domini respondemus, sed sicuti compellimur, quia [*] [*]

necesse est ubi et quando et quemadmodum unicuique nostrum salus
sit praestita rationibus inuestigemus. namque natum esse Dominum
nostrum et Christum esse eum multis rationibus a discipulis eius non
immerito credi uidebatur, quod ex tribu Iuda, quod ex genere Dauid
quodque in ciuitate Bethleem fuisset natus et quod pastoribus ab angelis
quoniam saluator illis natus esset eodem momento fuisset annuntiatus,
quo in oriente uisa eius stella sollicitissime fuisset a magis
requisitus et adoratus et illustribus donis et insignibus muneribus
honoratus, quod puer admodum in templo sedens cum legis doctoribus
prudenter et cum admiratione omnium disputasset, quod cum baptizaretur,
ita ut nulli alii contigerat, caelis apertis descensione spiritus
sancti et super eum mansione testimonio etiam patris sui itemque
Ioannis baptistae fuisset clarificatus, quod supra humanam mediocritatem
corda et cogitationes uniuersorum intelligeret, quod languores
et uitia et ualetudines cum potestate maxima curaret atque sanaret,
quod remissiones peccatorum cum euidenti probatione praestaret,
quod daemonia iussu expelleret, quod leprosos uerbo mundaret, quod
aquam in uinum conuertendo conuiuium nuptiale admirabili laetitia
amplificaret, quod caecis uisionem restitueret aut indulgeret, quod
doctrinam patris cum omni fiducia assereret, quod in loco deserto de
quinque panibus quinque milia hominum saturaret, quod reliquiae
atque buccellae plus quam duodecim cophinos implerent, quod mortuos
pro sua pietate passim suscitaret, quod uentis et mari ut quiescerent
imperaret, quod super mare pedibus ambularet, quod uirtutes omnes
omnino perficeret.