De Dominica Oratione (10)

Nec hoc solum, fratres dilectissimi, animaduertere et intellegere
debemus, quod appellemus patrem qui sit in caelis, sed coniungimus
et dicimus pater noster, idest eorum qui credunt,
eorum qui per eum sanctificati et gratiae spiritalis natiuitate reparati
filii Dei esse coeperunt. quae uox Iudaeos etiam perstringit
et percutit, quia Christum sibi per prophetas adnuntiatum
et ad se prius missum non tantum spreuerunt infideliter sed et
crudeliter necauerunt: qui iam non possunt patrem Dominum
uocare, cum Dominus eos confundat et redarguat dicens: uos de
diabolo patre nati estis et concupiscentias patris
uestri facere uultis. ille enim homicida fuit ab
initio et in ueritate non stetit, quia ueritas non est
in illo. et per Esaiam prophetam Deus clamat indignans:
filios generaui et exaltaui, ipsi autem me spreuerunt.
agnouit bos possessorem suum et asinus
praesepium domini sui: Israel autem me non cognouit
et populus me non intellexit. uae genti peccatrici,
populo pleno peccatis, semen nequam, filii
scelesti. dereliquistis Dominum et in indignationem
misistis illum sanctum Israel. in quorum exprobrationem
christiani quando oramus pater noster dicimus, quia
noster esse iam coepit et Iudaeorum qui eum dereliquerunt esse
desiuit. nec peccator populus potest esse filius, sed quibus remissa [*] [*] [*] [*]