De Dominica Oratione (9)

Qualia autem sunt, fratres dilectissimi, orationis dominicae
sacramenta, quam multa, quam magna, breuiter in sermone
collecta sed in uirtute spiritaliter copiosa, ut nihil omnino praetermissum
sit quod non in precibus adque orationibus nostris
caelestis doctrinae conpendio conprehendatur! sic, ait, adorate:
pater noster, qui es in caelis. homo nouus, renatus et
Deo suo per eius gratiam restitutus pater primo in loco dicit,
quia filius esse iam coepit. in sua, inquit, propria uenitet
sui eum non receperunt. quotquot eum receperunt
dedit illis potestatem ut filii Dei fierent, qui credunt in nomine eius..
qui ergo credidit in nomine eius et
factus est Dei filius, hinc debet incipere, ut et gratias agat et
profiteatur se Dei filium, dum nominat patrem sibi esse in caelis
Deum, contestetur quoque inter prima statim natiuitatis suae
uerba renuntiasse se terreno et carnali patri et patrem solum
nosse se et habere coepisse qui sit in caelis, sicut scriptum est:
qui dicunt patri et matri: non noui te, et filios
suos non agnouerunt, hi custodierunt praecepta tua
et testamentum tuum seruauerunt. item Dominus in
euangelio suo praecepit ne uocemus nobis patrem in terra, quod
scilicet nobis unus pater qui est in caelis. et discipulo qui
mentionem defuncti patris fecerat respondit: sine mortui [*] [*]