De Dominica Oratione (11)

Quanta autem Domini indulgentia, quanta circa nos dignationis
eius et bonitatis ubertas, ut sic nos uoluerit orationem
celebrare in conspectu Dei, ut Dominum patrem uocemus et ut
est Christus Dei filius sic et nos Dei filii nuncupemur: quod
nomen nemo nostrum in oratione auderet adtingere, nisi ipse
nobis sic permisisset orare. meminisse itaque, fratres dilectissimi,
et scire debemus quia quando patrem Deum dicimus
quasi filii Dei agere debemus, ut quomodo nos nobis placemus
de Deo patre, sic sibi placeat et ille de nobis. conuersemur quasi
Dei templa, ut Dominum in nobis constet habitare. nec sit degener
actus noster ab spiritu, ut qui spiritales et caelestes esse
coepimus non nisi spiritalia et caelestia cogitemus et agamus,
quia et ipse Dominus Deus dixit: eos qui clarificant me
clarificabo: et qui me spernent spernentur, beatus
quoque apostolus iii epistula sua posuit : non estis uestri,
empti enim estis pretio magno. clarificate et portate
Deum in corpore uestro.