Contra Felicem (2.19)

FEL. dixit: Dixisti hominem fecisse sibi filium; nihil.
interest inter patrem et filium. quia hoc ergo protulit sanctitas
tua, et ego respondeo, quia deus et quae facit aequalia sunt sibi.

AUG. dixit: Quod intellegere noluisti, quia homo, cum
filium facit, non facere proprie dicitur, sed proprie generare
dicitur, sic et deus unicum filium genuit\' dixi tibi, non fecit. [*] [*]

FEL. dixit: Quomodo deus inmutabilis est, similiter, quem
genuit, inmutabilis est, et quod fecit, si de ipsius natura est,
non mutatur.

AUG. dixit: Sed iam tibi dictum est, quia quod fecit, non
de ipsius natura est, sed ex nihilo fecit, quia omnipotens est.
non erat, et fecit, non de se, non de aliqua re, quam ipse
non fecerat, sed ex nihilo.

FEL. dixit: Ego non hoc dixi, sed dixi: quia deus inmutabilis
est, et quod genuit inmutabile est, et quod fecit inmutabile
est. non dixi, unde illud fecit; non hoc quaesiui, unde fecerit.

AUG. dixit: Sed a me audisti, quod non quaesisti, ut iam
desineres stulta loqui. omnipotens deus et de se potuit generare
et de nihilo facere et ex eo, quod iam fecerat, aliquid
formare: de se filium aequalem sibi; de nihilo mundum et
uniuersam creaturam; ex aliquo de terra hominem, quia omnipotens
est. quod ergo de se ipso est, pollui numquam potest
quomodo ipse; quod autem ab illo factum est, non de illo,
et pollui potest per liberum arbitrium et mundari per ipsius
misericordiam condemnando, quod peccauit, et agnoscendo,
qui eum creauit. tu uero, qui paulo ante dixisti, quia qui
dei partem corruptibilem et contaminabilem dicit, anathemandus
est, negare autem non potes Manichaeum dixisse, quod
pars dei in gente tenebrarum conprehensa atque polluta est,
et his eum uerbis blasphemasse adparet. ita ut peius blasphemare
forte non posset, aut anathema illum talia dicentem,
aut tu cum illo anathemandus es et abiciendus.