Contra Secundinum (16)

Age nunc, adtende illud. quod dicebas malum, cui
anima consentiendo uoluntarie peccat, utrum substantia sit
aliqua, an uero nec ibi possis accusare substantiam. quaero
enim, quid adliciat animae consensionem, ah inruat illa cassatim
et propterea consentire dicatur. quia eius aliqua delectatione
mouetur ad fruendum. quod si ita est, non est
consequens, ut propterea malum dicatur, quia non recte diligitur.
si enim ostendero amari aliquid male, ubi non amati,
, sed amantis culpa teneatur profecto fateberis cuiusque rei speciem
non esse continuo uitiosam, quia uitiose in eam con-

[*]

sensio cupientis inlabitur. quod quantum me adiuuet, post
adparebit. sed ut ostendam, quod pollicitus sum, quid potius
eligam. cum me rerum copia circumfluat ? quid, inquam, potius
eligam, quam id, quod nos ut creaturam laudamus
caelestem, uos autem ut portionem ipsius creatoris adoratis?
quid est inter cuncta uisibilia isto sole praeclarius? at si
quisquam eius lucem inmoderatius concupiscat. infert suis
oculis bella iurgiorum, si aliquam potestatem nactus, qua
possit inplere, quod adpetit, domus uicinorum adpositas suis
fenestris comminuit, quo sol penetralia eius caelo apertiore
perfundat. numquid ergo solis est uitium, quia ille lucem
istam sic dilexit. ut eam luci iustitiae praeponere auderet et
uolens lumen oculorum carnalium abundantius excipere in
habitaculum corporis ianuam cordis et aciem mentis contra
lumen claudere aequitatis? uides ergo amari posse rem bonam
amore non bono. quapropter, cum tu malum dicas, cui consentiendo
anima peccat, ego bonum dico in genere suo, sed
tale bonum, cui animam quo est melior consentire non deceat
cum enim sit ipsa corpore superior deumque habeat se superiorem,
quamuis in ordine suo natura corporis bona sit, peccat
tamen anima et peccando fit mala, si consensionem dilectionis,
quam superiori deo debet, inferiori corpori adiungat.