Age nunc, adtende illud. quod dicebas malum, cui 
 anima consentiendo uoluntarie peccat, utrum substantia sit 
 aliqua, an uero nec ibi possis accusare substantiam. quaero 
 enim, quid adliciat animae consensionem, ah inruat illa cassatim 
 et propterea consentire dicatur. quia eius aliqua delectatione 
 mouetur ad fruendum. quod si ita est, non est 
 consequens, ut propterea malum dicatur, quia non recte diligitur. 
 si enim ostendero amari aliquid male, ubi non amati, 
 , sed amantis culpa teneatur profecto fateberis cuiusque rei speciem 
 non esse continuo uitiosam, quia uitiose in eam con- 
 


 
 I praedentia 01 caednnt C at C aique itaj addita b cor 
 poralis C 2 pulcritudo C adqae C iri genere C S adque C 
 4 que C 6 totam C 8 ue C spetiae C 9 siuguii C 10 qae C 
 12 corporalium C tractatibus b 13 prestitutam C pulcritudo C 
 14 que C spiritibus C 16 posumus C 20 uoluniarie C 21 quero C 
 22 aliquid quod C aliquem b 23 quia- dicatur (in inferiore uiurg. m. C 
 adscr.) C delectacione C 26 aliqaem b ainitis C 27 querei C 
 28 spetiem C uitiosie C \' 
 
 
 sensio cupientis inlabitur. quod quantum me adiuuet, post 
 adparebit. sed ut ostendam, quod pollicitus sum, quid potius 
 eligam. cum me rerum copia circumfluat ? quid, inquam, potius 
 eligam, quam id, quod nos ut creaturam laudamus 
 caelestem, uos autem ut portionem ipsius creatoris adoratis? 
 quid est inter cuncta uisibilia isto sole praeclarius? at si 
 quisquam eius lucem inmoderatius concupiscat. infert suis 
 oculis bella iurgiorum, si aliquam potestatem nactus, qua 
 possit inplere, quod adpetit, domus uicinorum adpositas suis 
 fenestris comminuit, quo sol penetralia eius caelo apertiore 
 perfundat. numquid ergo solis est uitium, quia ille lucem 
 istam sic dilexit. ut eam luci iustitiae praeponere auderet et 
 uolens lumen oculorum carnalium abundantius excipere in 
 habitaculum corporis ianuam cordis et aciem mentis contra 
 lumen claudere aequitatis? uides ergo amari posse rem bonam 
 amore non bono. quapropter, cum tu malum dicas, cui consentiendo 
 anima peccat, ego bonum dico in genere suo, sed 
 tale bonum, cui animam quo est melior consentire non deceat 
 cum enim sit ipsa corpore superior deumque habeat se superiorem, 
 quamuis in ordine suo natura corporis bona sit, peccat 
 tamen anima et peccando fit mala, si consensionem dilectionis, 
 quam superiori deo debet, inferiori corpori adiungat.