Adversus Praxean (3)

Simplices enim quique, ne dixerim imprudentes et idiotae.
quae maior semper credentium pars est, quoniam et ipsa
regula fidei a pluribus diis saeculi ad unicum et uerum
deum transfert, non intellegentes unicum quidem sed cum
sua oikonomia esse credendum, expauescunt, quod oikonomiam
numerum et dispositionem trinitatis diuisionem praesumunt
unitatis, quando unitas, ex semetipsa deriuans trinitatem, non
destruatur ab illa, sed administretur. itaque duos et tres iam
iactitant a nobis praedicari, se uero unius dei cultores praesumunt,
quasi non et unitas inrationaliter collecta haeresim
faciat et trinitas rationaliter expensa ueritatem constituat.
\'monarchiam\', inquiunt, \'tenemus,\' et ita sonum ipsum uocaliter
exprimunt etiam Latini et tam opifice, ut putes illos
tam bene intellegere monarchiam quam enuntiant. [sed monarchiam
sonare student Latini, oikonomiam intellegere nolunt
etiam Graeci.] at ego, si quid utriusque linguae praecerpsi.
monarchiam nihil aliud significare scio quam singulare et
unicum imperium; non tamen praescribere monarchiam ideo. [*]

quia unius sit, eum, cuius sit, aut filium non habere aut
ipsum se sibi filium fecisse aut monarchiam suam non per
quos uelit administrare. atquin nullam dico dominationem ita
unius sui esse, ita singularem, ita monarchiam, ut non etiam
per alias proximas personas administretur, quas ipsa prospexerit
officiales sibi. si uero et filius fuerit ei, cuius monarchia
sit, non statim diuidi eam et monarchiam esse desinere, si
particeps eius adsumatur et filius, sed proinde illius esse
principaliter, a quo communicatur in filium, et dum illius
est, proinde monarchiam esse, quae a duobus tam unitis
continetur. igitur si et monarchia diuina per tot legiones et
exercitus angelorum administratur, sicut scriptum est: milies
centies centena milia adsistebant ei, et milies centena
milia apparebant ei, nec ideo unius esse desiit, ut desinat
monarchia esse, quia per tanta milia uirtutum procuratur:
quale est, ut deus diuisionem et dispersionem pati uideatur
in filio et in spiritu sancto, secundum et tertium sortitis
locum, tam consortibus substantiae patris, quas non patitur in
tot angelorum numero, et quidem tam (alienorum) a substantia.
tia patris? membra et pignora et instrumenta et ipsam uim
ac totum censum monarchiae euersionem deputas eius? non
recte. malo te ad sensum rei quam ad sonum uocabuli exerceas.
euersio enim monarchiae illa est tibi intellegenda, cum
alia dominatio suae condicionis et proprii status ac per hoc
aemula superducitur, cum alius deus infertur aduersus creatorem,
t tunc male, cum plures, secundum Valentinos et Prodicos:
tunc in monarchiae euersionem, cum in creatoris destructionem. [*] [*]