Adversus Praxean (18)

Sed hanc societatem nominum paternorum in filio ne
facile perspiciant, perturbat illos scriptura, si quando unicum
deum statuit, quasi non eadem et deos et dominos duos
proposuerit, ut supra ostendimus. ergo quia duos et unum),.
inquiunt, (inuenimus, ideo ambo unus atque idem, et filius
et pater\'. porro non periclitatur scriptura, ut illi de tua
argumentatione succurras, ne sibi contraria uideatur. habet [*] [*] [*]

rationem et cum unicum deum statuit et cum duos patrem
et filium ostendit, et sufficit sibi. filium nominari ab ea
constat. saluo enim filio recte unicum deum potest determinasse,
cuius est filius. non enim desinit esse qui habet filium
ipse unicus, suo scilicet nomine, quotiens sine filio nominatur.
sine filio autem nominatur, cum principaliter determinatur
ut prima persona, quae ante filii nomen erat proponenda,
quia pater ante cognoscitur et post patrem filius nominatur.
igitur unus deus pater, et alius absque eo non est. quod
ipse inferens non filium negat, sed alium deum. ceterum alius
a patre filius non est. denique inspice sequentia huiusmodi
pronuntiationum, et inuenies fere ad idolorum factitatoros
atque cultores definitionem earum pertinere, ut multitudinem
falsorum deorum unio diuinitatis expellat, habens tamen filium.
quanto indiuiduum et inseparatum a patre, tanto in patre reputandum,
etsi non nominatum. atquin si nominasset illum,
separasset, ita dicens: alius praeter me non est, nisi filius
meus. alium enim etiam filium fecisset, quem de aliis excepisset.
puta solem dicere: ego sol, et alius praeter me non
est, nisi radius meus: nonne denotasses uanitatem, quasi non
et radius in sole deputetur? itaque praeter semetipsum non
esse alium deum, hoc propter idolatriam ** tam nationum
quam Israhelis; etiam propter haereticos, qui, sicut nationes
manibus ita et ipsi uerbis idola fabricantur, id est alium
deum et alium Christum. igitur et cum se unum pronuntiabat,
filio pater procurabat, ne ab alio deo Christus uenisse credatur.
sed ab illo, qui praedixerat: ego deus et alius absque
me non est, qui se unicum, sed cum filio, ostendit, cum
quo caelum solus extendit. [*] [*]