Sed hanc societatem nominum paternorum in filio ne 
 facile perspiciant, perturbat illos scriptura, si quando unicum 
 deum statuit, quasi non eadem et deos et dominos duos 
 proposuerit, ut supra ostendimus. ergo quia duos et unum),. 
 inquiunt, (inuenimus, ideo ambo unus atque idem, et filius 
 et pater\'. porro non periclitatur scriptura, ut illi de tua 
 argumentatione succurras, ne sibi contraria uideatur. habet

 3] Ioh. 16, 15. 8] cf. Act. 2, 33. 14] Apoc. 1, 8. 

 7 omnipotens add. R3, om. PMFR1 11 filii seclusi: dii Oiacconiuв, . 
 filii (dei) Eng (alludi htc putam ad I Ioh. 3, 10) . 12 patris nomen 
 Christi scripsi: Christi nomen patris PMF, defendit Eng sic distinguens: 
 si autem nolunt, et Christi nomen patris esse audient suo loco 13 sludient 
 i23, andiunt PM, andinit F promptum Oehlerus: promotum PMF 
 14 et de PM, de F 15 qui est et qui fuit et <qui) uenit scripsi: qui 
 eat et qui fuit et uenit MRs, qui est et qui uenit F, qui est et qui 
 erat et qui fuit et uenit PR1 17 lacunam signaui: sit, omni<potentis 
 filius, non sit omni>potens fort., sit, <Don sit) Eng 18 sit dei filius quam 
 PMF; del . dei filius Urs 24 unus PM, unum F 

 17* 
 
 
 rationem et cum unicum deum statuit et cum duos patrem 
 et filium ostendit, et sufficit sibi. filium nominari ab ea 
 constat. saluo enim filio recte unicum deum potest determinasse, 
 cuius est filius. non enim desinit esse qui habet filium 
 ipse unicus, suo scilicet nomine, quotiens sine filio nominatur. 
 sine filio autem nominatur, cum principaliter determinatur 
 ut prima persona, quae ante filii nomen erat proponenda, 
 quia pater ante cognoscitur et post patrem filius nominatur. 
 igitur unus deus pater, et alius absque eo non est. quod 
 ipse inferens non filium negat, sed alium deum. ceterum alius 
 a patre filius non est. denique inspice sequentia huiusmodi 
 pronuntiationum, et inuenies fere ad idolorum factitatoros 
 atque cultores definitionem earum pertinere, ut multitudinem 
 falsorum deorum unio diuinitatis expellat, habens tamen filium. 
 quanto indiuiduum et inseparatum a patre, tanto in patre reputandum, 
 etsi non nominatum. atquin si nominasset illum, 
 separasset, ita dicens: alius praeter me non est, nisi filius 
 meus. alium enim etiam filium fecisset, quem de aliis excepisset. 
 puta solem dicere: ego sol, et alius praeter me non 
 est, nisi radius meus: nonne denotasses uanitatem, quasi non 
 et radius in sole deputetur? itaque praeter semetipsum non 
 esse alium deum, hoc propter idolatriam ** tam nationum 
 quam Israhelis; etiam propter haereticos, qui, sicut nationes 
 manibus ita et ipsi uerbis idola fabricantur, id est alium 
 deum et alium Christum. igitur et cum se unum pronuntiabat, 
 filio pater procurabat, ne ab alio deo Christus uenisse credatur. 
 sed ab illo, qui praedixerat: ego deus et alius absque 
 me non est, qui se unicum, sed cum filio, ostendit, cum 
 quo caelum solus extendit.

 9] cf. EB. 45, 5. 27] Es. 45, 5. 29] of. Es. 44, 24. 

 9 alius absque eo MP, absque eo alius FRuulgo 13 definitionem 
 RF, definitionum P (ft ex e) M 20 detiotasses (s ex t a m. 1) M: 
 denotasset PF 21 praeter JR3, per PMFR1 22 lacunam signaui: 
 pronuntiasse eum intellege uel similia tnterciderunt