De Sancto Athanasio, Liber I-II (2.3)

Conspicis te unum esse ex illis, contra quos dicit dei
spiritus ex persona populi nostri. respicis, nisi te conuerteris,
quod ira domini in te alienigenam, in te regem, quia non
solum non inuocaueris nomen domini, sed adhuc fueris persecutus,
sit uentura. nam et cum dicit: quia comederunt Iacob
et consumpserunt eum et pascua eius desolauerunt, quis reperiri
potest esse inter contyrannos tuos princeps huius pascuae
exterminator nisi tu, qui) quidem nec laniando dei destiteris [*] [*]

seruos nec blasphemias tuas toto in regno seminans tuo?
exterminare etenim te populi dei pascuam conatum non poterit
dubitari, quando eius pastores tuleris, de quibus, sicut saepe
diximus, per Hieremiam dixerit deus: et- dabo uobis pastores
secundum cor meum, et pascent uos pascentes cum disciplina.,
et statueris haereticos, aliis uero catholicis inponi feceris
modum, ut, si in uotis gererent in suis considere sedibus, non
auderent fidem praedicare apostolicam, non temptarent te
haeresis Arrianae defensore degenti in corpore euangelicam
traditionem populis insinuare. haec est causa quae te probat,
pascuam dei populi exterminare temptasse. omnis etenim sagina
animarum Christianarum non est nisi credere, quomodo et
crediderint patriarchae prophetae apostoli ac martyres, deinde
omnem facere iustitiam. tu contra cum et fidem tollere uolueris
de cordibus populorum dei et perfidiam tuam inserere,
cum iustitia (in) dei uis ecclesia fieri, ut absens et innocens
damnetur et (a) iustitiae sectatoribus, per sacerdotes
puniatur consacerdos eorum catholicus ad tuam haeretici
suggestionem, quomodo uideri poteris non esse exterminator
pascuae dominici gregis, quando nostra pascua non sit nisi
caelestis doctrina? si uis, inquit dominus, ad uitam uenire,
serua mandata, et iterum: si feceritis quae mando uobis, iam
non dico uos seruos, sed amicos. cum haec ita sint, debes tu
ad te purgandum dare praecepta dominica quae iusserint
innocentem catholicum episcopum te haeretico interea imperatore
accusante debere interfici a consacerdotibus suis. fortassis
etenim temptabis isto in loco dicere non te pascuam dominici
gregis exterminare conatum. si nullum domini praeceptum
illiusmodi quale prolatum est a te poteris proferre, superest
ut cordis illi tui oculi blasphemia caecati Arrii, patefacti per
dei serui hanc increpationem uideant omnia te fecisse quae [*] [*]
tibi obiecimus. negare non poteris talem te praebere circa
nos, qualem se praebuerit Herodes ille, cui et in carnificinae
rabie et in sacrilegio et in regali dignitate esse inueniris collega,
circa illos quos in euangelio legimus propter deum dei
filium interfectos paruulos. inuenisti utique scriptam crudelitatem
Herodis, quam nunc tu dignaris exhibere, apudMatthaeum
euangelistam: tunc Herodes cum uideret quia delusus est a
magis, iratus est uehementer et misit occidere omnes infantes
in Bethlehem et in omnibus finibus eius a bimatu et infra
secundum tempus quod exquisierat a magis. minime adhuc
fortassis conspicis sic te iniuste contra nos dei cultores motum,
ut contra illos paruulos fuerit motus Herodes. cur nobis
dignaris esse infestus? nempe quia fateamur nos Christianos,
qui non damnauerimus iustum falsis a te praegrauatum criminibus.
quibus rebus quisnam sis ex beati baptistae Iohannis
responsis poteris perpendere et temet reconciliare deo per
paenitentiam: progenies uiperarum, quis demonstrauit uobis
fugere ab ira superuentura? facite ergo dignum paenitentiae
fructum et nolite prae ferre uos dicentes: patrem habemus
Abraham. dico enim uobis, quod potens sit deus de lapidibus
istis suscitare filios Abrahae. iam etenim ad radices arborum
posita est securis. omnis enim arbor quae non facit fructum
bonum exciditur et in ignem mittitur.