De fide Contra Manicheos (14-17)

Qualis interea turpitudo, quam in eodem Thesauro gno inter
cetera turpia in septimo libro scripsit sic dicens: tunc beatus
ille pater, qui lucidas naues habet diuersoria* et habitacula
secundum magnitudines, pro insita sibi clementia
fert opem, qua exuitur et liberatur ab inpiis retinaculis
et angustiis atque angoribus suae uitalis. substantiae.
itaque inuisibili suo nutu illas suas uirtutes, quae in
clarissima hac naui habentur, transfigurat easque parere
facit aduersis potestatibus, quae in singulis caelorum
tractibus ordinatae sunt. quae quoniam ex utroque sexu
masculorum ac feminarum consistunt, ideo praedictas
uirtutes partim specie puerorum inuestium parere iubet
generi aduerso feminarum, partim uirginum lucidarum
forma generi «ontrario masculorum, sciens eas omnes
hostiles potestates propter ingenitam sibi letalem et
spurcissimam concupiscentiam facillime capi atque isdem
speciebus pulcherrimis, quae parent et mancipari hocque
modo dissolui. sciatis autem hunc eundem nostrum beatum
patrem hoc idem esse, quod etiam suae uirtutes,
quas ab necessariam causam transformat in puerorum
et uirginum intemeratam similitudinem. utitur autem
his tamquam propriis armis atque per eas suam conplet
uoluntatem.

Harum uero uirtutum diuinarum. quae-ad instar
coniugii contra inferna genera statuuntur quaeque alacritate
ac facilitate id quod cogitauerint momento eodem
efficiunt, plenae sunt lucidae naues. itaque cum ratio
poposcerit, ut masculis adpareant eaedem sanctae uirtutes,
illico etiam suam effigiem uirginum pulcherrimarum
habitu demonstrant. rursum cum ad feminas nentum
fuerit, postponentes speciem uirginum puerorum
inuestium speciem ostendunt. hoc autem uisu decoro
illarum ardor et concupiscentia crescit atque hoc modo
uinculum pessimarum cogitationum earum soluitur [*]

Id uero, quod adhuc aduersi generis maculas portat,
per aestus atque calores particulatim descendit
atque arboribus ceterisque plantationibus ac satis omnibus
miscetur ot coloribus diuersis inficitur. et quo
pacto ex ista magna et clarissima naui figurae puerorum
et uirginum parent contrariis potestatibus, quae in
caelis degunt quaeque igneam habent naturam atque
ex isto aspectu decoro uitae pars, quae in earundem
membris habetur, laxata deducitur per calores in terram:
eodem modo etiam altissima illa uirtus, quae in naui
uitalium aquarum habitat, in similitudine puerorum ac
uirginum sanctarum per suos angelos adparet his potestatibus,
quarum natura frigida est atque humida quaeque
in caelis ordinatae sunt. et quidem his, quae feminae
sunt, in ipsis forma puerorum adparet, masculis uero
uirginum. hac uero mutatione et diuersitate personarum
diuinarum ac pulcherrimarum humidae frigidaeque stirpis
principes masculi seu feminae soluuntur atque id,
quod in ipsis est uitale, fugit: quod uero resederit, laxatum
deducitur in terram per frigora et cunctis terrae
generibus admiscetur.

Quis non rideat uel potius doleat et detestetur istum hominem
tam horrenda et execrabilia de diuina substantia dicentem?
ergo substantiae lucis aeternae, parti dei in captiuitate, in calamitatibus,
in aerumnis, in pressuris, in sordibus atque inmunditia
secundum uestrum errorem, uestram constitutionem non poterat
aliter cotidie subueniri, nisi beatus pater, qui naues lucidas habet [*]