Excerpta ex Operibus Augustini (94-98)

LXXVIIII. DE IVRATIONE SERVI ABRAHAE SVPER FEMVB EIVS. EX EODEM LIBRO QV AESTIONVM DE GENESI.

Quod Abraham iubet puero suo, ut manum suam ponat
super eius femore, et sic eum adiurat per dominum deum
caeli et dominum terrae, solet imperitos mouere non attendentes
magnam ipsam de Christo extitisse prophetiam, quod [*] [*]

ipse dominus deus caeli et dominus terrae in ea carne uenturus
esset, quae de illo femore propagata est.

LXXX. QVOD DIFFERANT AVGVRATIONES INLICITAE AB ILLA PETITIONE SIGNI, QVOD PETIT A DEO SERVVS ABRAHAE. EX EODEM LIBRO.

Quaerendum quo differant augurationes inlicitae ab illa
petitione signi, qua petiuit seruus Abrahae, ut ei deus ostenderet
ipsam esse futuram uxorem domini sui Isaac, a qua
cum petiuisset ut biberet, diceretur illi: bibe et tu et
adaquabo et camelos tuos, quoad usque bibere
desinerent. aliud est enim mirum aliquid petere, quod ipso
miraculo signum est, aliud ea obseruare quae ita fiunt, ut
mira non sint; sed a coniectoribus superstitiosa uanitate interpretantur.
sed hoc ipsum etiam quod mirum aliquid postulatur,
quo significetur quod quisque uult nosse, utrum audendum
sit non parua quaestio est. eo namque pertinet quod dicuntur
qui hoc recte non faciunt temtare deum. nam ipse dominus
cum a diabolo temtaretur, testimonium de scripturis adhibuit:
non temtabis dominum deum tuum. suggerebatur
enim tamquam homini, ut signo aliquo exploraret ipse quantus
esset, id est quam multum apud deum posset; quod uitiose [*] [*]

fit, cum fit. ab hoc autem discernitur quod Gedeon fecit
pugnae imminente periculo. consultatio quippe illa magis
quam temtatio dei fuit. unde et Achas apud Esaiam timet
signum petere, ne deum temtare uideatur, cum hoc eum
dominus admoneat per prophetam, credo, existimans quod ab
ipso propheta exploraretur utrum praecepti memor esset, quo
temtare deum prohiberemur.

LXXXI. EX EODEM LIBRO QVAESTIONVM DE GENESI. DE, ID QVOD AIT IACOB, NON EST NISI DOMVS DEI.

Et surrexit Iacob de somno suo et dixit: quia est
dominus in loco hoc, ego autem nesciebam; et timuit
et dixit: quam terribilis locus hic; hoc non
est nisi domus dei, et haec porta est caeli. haec
uerba ad prophetiam pertinent, quia ibi futurum erat tabernaculum,
quod constituit deus in hominibus in primo populo
suo. portam caeli autem sic intellegere debemus, tamquam
inde fiat aditus credentibus ad capessendum regnum caelorum.

LXXXII. QVOD IACOB LAPIDEM STATVIT ET PERFVDIT OLEO, NON ALIQVID IDOLATRIAE SIMILE FECISSE. EX EODEM LIBRO.

Quod statuit lapidem Iacob, quem sibi ad caput posuerat,
et constituit eum titulum et perfudit illum oleo, non aliquid [*] [*]

idolatriae simile fecit. non enim tunc uel postea frequentauit
lapidem adorando aut ei sacrificando; sed signum fuit in prophetia
euidentissima constitutum, quae pertinet ad unctionem:
unde Christi nomen a chrismate est.

LXXXIII. DE LVCTA IACOB ET DE CLAVDICATIONE. EX EODEM LIBRO QVAESTIONVM DE GENESI.

Quod ab illo angelo desiderat benedici Iacob, cui luctando
praeualuit, magna est de Christo prophetia. nam eo ipso admonet
mysticum aliquid sapere, quia omnis homo a maiore
uult benedici. quomodo ergo ab eo iste uoluit, quem luctando
superauit P praeualuit enim Iacob Christo uel potius praeualere
uisus est per eos Israhelitas, a quibus crucifixus est Christus,
et ab eo tamen benedicitur in Israhelitis, qui crediderunt in
Christum. ex quibus erat qui dicebat: nam et ego Israhelita
sum ex genere Abraham, tribu Beniamin.
unus ergo atque idem Iacob et claudus et benedictus: claudus
in latitudine femoris tamquam in multitudine generis, de
quibus dictum est: et claudicauerunt a semitis suis;
benedictus autem in eis de quibus dictum est: reliquiae
per electionem gratiae saluae factae sunt. [*] [*]