De Rebaptismate (6)

Quod etiam e contrario latere tractatus huius sunt consecuti ipsi
illi discipuli Domini nostri, super quos iam pridem baptizatos postremo [*] [*]

die pentecostes superuenit spiritus sanctus, uoluntate Dei quidem non
. sua sponte caelo lapsus, sed ad hoc ipsum munus effusum sedet super
unumquemque eorum, cum iusti iam pridem, ut diximus, baptismate
Domini fuissent baptizati, sicut et ipsi apostoli, qui tamen omnes
Dominum nocte qua apprehensus est deseruisse inueniuntur, et ille
ipse qui gloriatus est perseueraturum se in sua fide Petrus et aduersus
ipsius Domini praedictum obstinatissime repugnauit, postremo
tamen tum ipsum negauit: ut hac ratione ostenderetur nobis quae
medio tempore quoquo modo contraxerant delicta, eadem haec in eis
fide postmodum sincera per baptisma spiritus sancti non dubie esse
dimissa. nec ulla, ut puto, alia ex causa apostoli his quos in spiritu
sancto adloquebantur praeceperant ut in nomine Christi Iesu baptizarentur,
nisi quia uirtus nominis Iesu super quemcumque hominum
baptismate inuocata ad salutem adsequendam non modicam praerogatiuam
ei qui baptizaretur praestare posset, sicuti Petrus in actis
apostolorum enarrat dicens: nec enim aliud est nomen sub
caelo quod datum est hominibus, in quo oportet saluos
fieri nos. sicut etiam apostolus Paulus aperit ostendens, quia
Deus exaltauit Iesum Dominum nostrum et donauit illi
nomen ad hoc ut sit super omne nomen, ut in nomine
Iesu omnes genua curuent caelestium et terrestrium
et infernorum, et omnis lingua confiteatur
quia Dominus est Iesus in gloria patris, et ille in quo
cum baptizaretur inuocatum esset in nomine Iesu, licet in aliquo errore
consequeretur, tamen quandoque non prohiberetur rectum sapere et
errorem suum corrigere et ad ecclesiam et ad episcopum uenire et
sinceriter confiteri Iesum nostrum coram hominibus, ut tunc cum ab
episcopo ei manus imponeretur, etiam spiritum sanctum acciperet, nec
inuocationem illam pristinam nominis Iesu amitteret, quam nemini
nostrum licet damnare, quum haec nuda et singularis si in errore sit
constituta non posset ad salutem praestandam sufficere, ne hac [*] [*]
ratione etiam ethnicos et haereticos abutentes nomen Iesu credamus ad
salutem sine uera re atque integra posse peruenire. quam tamen
inuocationem nominis Iesu correctione erroris et agnitione fidei ueritatis
et abscisa omni labe praeteritae conuersationis mysterio Dei
circa eiusmodi homines rite perpetratam locum quem habitura non
erat obtinere et postremo in fide recta et ad integritatem signi praestandam
non obesse supplemento eius quod deerat accedente perquam
utile est credere, et tot annorum totque ecclesiarum itemque
apostolorum et episcoporum auctoritati cum bona ratione adquiescere,
cum sit maximum incommodum ac dispendium sanctissimae matris
ecclesiae aduersus prisca consulta post tot saeculorum tantam seriem
nunc primum repente ac sine ratione insurgere. nec enim propter
aliud Petrus, qui iam fuerat baptizatus et quid sentiret de Domino
ab ipso Domino erat interrogatus, et ueritate reuelationis patris caelestis
in eum collocata, quod Dominus noster non solum Christus,
uerum etiam filius Dei uiui esset confessus, postmodum eidem Christo
praedicanti de sua passione refragatus esse monstratus est, et propterea
satanas dici ostensus est, nisi quia futurum erat ut quidam
tametsi uariantes in sententia propria et claudicantes aliquando in
fide atque doctrina, cum in nomine Iesu baptizarentur, tamen si interuallo
quodam temporis recorrigere id potuissent, non propterea a
salute exciderent, sed quandoque resipuissent, integram spem salutis
paenitendo obtinerent, praesertim cum spiritum sanctum, quo baptizari
unusquisque hominum debet, acciperent, t aliquid tale designassent,
sicuti non solum Petrum hoc passum esse in euangelio deprehendimus,
uerum uniuersos quoque discipulos, quibus iam baptizatis postea
Dominus ait quia uos omnes scandalizabimini in me:
qui omnes ut animaduertimus correcta fide sua post resurrectionem
Domini in spiritu sancto sunt baptizati, ut non immerito hodie quoque
credamus homines correctos a pristino errore in spiritu sancto
posse baptizari. qui cum aqua baptizarentur in nomine Domini
aliquando scabram habuissent fidem, quoniam multum interest utrum
in totum quis non sit baptizatus in nomine Domini nostri Iesu Christi, [*] [*]
an uero in aliquo claudicet cum baptizatur baptismate aquae, quod
minus est, dummodo postea constet in ueritate sincera fides in baptismate
spiritus, quod non dubie maius est.