De Utilitate Credendi (21)

Ridiculum, inquis. istuc est, cum omnes hanc se
profiteantur tenere ac docere. profitentur hac omnes haeretici,
negare non possum, sed ita, ut eis, quos inlectant, rationem
se de obscurissimis rebus polliceantur reddituros, eoque
catholicam maxime criminantur, quod illis, qui ad eam ueniunt,
praecipitur, ut credant, se autem non iugum credendi inponere,
sed docendi fontem aperire gloriantur. quid, inquis, dici potuit,
quod ad eorum laudem maxime pertineret? non ita est. hoc
enim faciunt nullo robore praediti, sed ut aliquam concilient
multitudinem nomine rationis: qua promissa naturaliter anima
gaudet humana nec uires suas ualetudinemque considerans
sanorum escas adpetendo, quae male committuntur nisi ualentibus,
inruit in uenena fallentium. nam uera religio, nisi credantur
ea. quae quisque postea, si se bene gesserit dignusque
fuerit, adsequatur atque percipiat, et omnino sine quodam
graui auctoritatis imperio inire recte nullo pacto potest.