De Sancta Virginitate (15)

Deinde adiungit idem apostolus et dicit: adligatus
es uxori? ne quaesieris solutionem; solutus
es ab uxore? ne quaesieris uxorem. horum duorum
quod prius posuit ad praeceptum pertinet, contra quod non
licet facere. non enim licet dimittere uxorem nisi ex causa [*] [*]
fornicationis, sicut in euangelio ipse dominus dicit. illud
autem, quod addidit: solutus es ab uxore? ne quaesieris
uxorem, consilii sententia est, non praecepti; licet itaque
facere, sed melius est non facere. denique continuo subiecit:
et si acceperis uxorem, non peccasti; et si nupserit
uirgo, non peccat. illud autem prius cum dixisset:
adligatus es uxori? ne quaesieris solutionem, numquid
addidit: et si solueris, non peccasti? iam enim supra
dixerat: his autem qui sunt in coniugio praecipio
non ego sed dominus, uxorem a uiro non discedere:
quodsi discesserit, manere innuptam aut uiro suo
reconciliari; fieri enim potest, ut non sua culpa, sed
mariti discedat. deinde ait: et uir uxorem ne dimittat,
quod nihilominus ex praecepto domini posuit, nec ibi addidit:
et si dimiserit, non peccat. praeceptum est enim hoc, cui non
oboedire peccatum est, non consilium, quo si uti nolueris,
minus boni adipisceris, non mali aliquid perpetrabis. propterea
cum dixisset: solutus es ab uxore? ne quaesieris
uxorem, quia non praecipiebat, ne malum fieret, sed consulebat,
ut melius fieret, continuo subiunxit: et si acceperis
uxorem, non peccasti; et si nupserit uirgo, non
peccat.