De Mendacio (8)

Et ideo de libris noui testamenti exceptis figuratis significationibus
domini, si uitam moresque sanctorum et facta ac
dicta consideres, nihil tale proferri potest, quod ad imitationem
prouocet mentiendi. simulatio enim Petri et Barnabae non
solum commemorata, uerum etiam reprehensa atque correcta
est. non enim, ut nonnulli putant, ex eadem simulatione etiam
Paulus \'apostolus aut Timotheum circumcidit aut ipse quaedam
ritu iudaeico sacramenta celebrauit, sed ex illa libertate
sententiae suae, qua praedicauit nec gentibus prodesse circumcisionem
nec iudaeis obesse. unde nec illos astringendos ad
consuetudinem iudaeorum nec illos a paterna deterrendos censuit.
unde illa uerba eius sunt: circumcisus quis uocatus
est? non adducat [praeputium]. in praeputio quis
uocatus est? non circumcidatur. circumcisio
nihil est, et praeputium nihil est sed obseruatio
mandatorum dei. unusquisque in qua uocatione
uocatus est, in ea permaneat. quomodo enim potest
adduci praeputium quod praecisum est? sed \'non [*] [*]

adducat\' dixit \'non ita uiuat\', quasi praeputium adduxerit,
id est, quasi in eam partem, quam nudauit, rursus tegmen
carnis adtraxerit et quasi iudaeus esse destiterit, sicut alibi
dicit: circumcisio tua praeputium facta est. et
hoc non tamquam cogens dixit apostolus aut illos manere in
praeputio aut iudaeos in consuetudine patrum suorum, sed ut
neutri in alteram cogerentur, potestatem autem haberet quisque
manendi in sua consuetudine, non necessitatem. neque
enim, si uellet iudaeus, ubi nullum perturbaret, recedere a
iudaeicis obseruationibus, prohiberetur ab apostolo, quando
quidem consilium in eis permanendi ad hoc dedit, ne superfluis
perturbati iudaei ad ea, quae saluti essent necessaria, non
uenirent, neque ab illo prohiberetur, si uellet quisquam gentilium
ideo circumcidi, ut hoc ipsum ostenderet, non se
detestari quasi noxium, sed indifferenter habere tamquam
signaculum, cuius utilitas iam tempore praeterisset; non enim,
si salus ex eo iam nulla esset, etiam exitium inde metuendum
fuit. ideoque et Timotheus, cum in praeputio uocatus esset,
tamen, quia de iudaea matre ortus erat et ostendere cognatis
suis debebat ad eos lucrifaciendos non hoc se didicisse in
disciplina christiana, ut illa sacramenta, quae legis ueteris
essent, abominaretur, circumcisus est ab apostolo: ut
hoc modo demonstrarent iudaeis non ideo gentes non ea
suscipere, quia mala sunt et perniciose a patribus obseruata,
sed quia iam saluti non necessaria post aduentum tanti sacramenti,
quod per tam longa tempora tota uetus illa scriptura
propheticis figurationibus parturiuit. nam et Titum [*] [*]
circumcideret, cum hoc urgerent iudaei, nisi subintroducti falsi
fratres ideo fieri uellent, ut haberent, quod de ipso Paulo
disseminarent, tamquam eorum ueritati cesserit, qui spem
salutis euangelicae in circumcisione carnis atque eius modi
obseruationibus esse praedicarent et sine his nemini Christum
prodesse contenderent, cum contra nihil prodesset Christus
eis, qui eo animo circumciderentur, ut ibi esse salutem putarent,
unde est illud: ecce ego Paulus dico uobis, quia,
si circumcidamini, Christus uobis nihil proderit.
ex hac igitur libertate Paulus paternas obseruationes obseruauit,
hoc unum cauens et praedicans, ne sine his salus christiana
nulla putaretur. Petrus autem simulatione sua, tamquam
in iudaismo salus esset, cogebat gentes iudaeizare, quod
uerba Pauli ostendunt dicentis: quomodo gentes cogis
iudaeizare? non enim cogerentur, nisi uiderent eum sic
eas obseruare, quasi praeter illas salus esse non posset. Petri
ergo simulatio libertati Pauli non est conparanda. et ideo
Petrum amare debemus libenter correctum, non autem astruere
etiam de auctoritate Pauli mendacium, quia et Petrum coram
omnibus in rectam uiam reuocauit, ne gentes per eum iudaeizare
cogerentur, et ipse suae praedicationi adtestatus est, qui
cum putaretur hostis paternarum traditionum eo quod nolebat
eas inponere gentibus, non aspernatus eas ipse more
patrio celebrare satis ostendit hoc in eis Christo adueniente
remansisse, ut nec iudaeis essent perniciosae nec gentibus
necessariae nec iam cuiquam hominum salutares. [*] [*]