De Mendacio (7)

Nec illis, quae de ueteribus libris mendaciorum exempla
prolata sunt, terreri se dicunt: ubi quidquid gestum est,
figurate accipi potest, quamuis reuera contigerit; quidquid
autem figurate fit aut dicitur, non est mendacium. omnis
enim enuntatio ad id, quod enuntiat, referenda est. omne
autem figurate aut factum aut dictum hoc enuntiat, quod
significat eis, quibus intellegendum prolatum est. unde credendum
est illos homines, qui propheticis temporibus digni
auctoritate fuisse commemorantur, omnia, quae scripta sunt
de illis, prophetice gessisse atque dixisse; nec minus prophetice
eis accidisse, quaecumque sic acciderunt, ut eodem prophetico
spiritu memoriae litterisque mandanda iudicarentur. de obstetricibus
autem, quia non eas possunt dicere prophetico spiritu
significandi futuri ueri gratia aliud pro alio renuntiasse Pharaoni,
etiamsi aliquid ipsis nescientibus quod per eas actum
est significauit, pro gradu suo dicunt adprobatas et remuneratas
a deo. qui enim nocendi causa mentiri solet, si iam consulendi
causa mentiatur, multum profecit. sed aliud est, quod [*] [*]

per se ipsum laudabile proponitur, aliud, quod in deterioris
conparatione praeponitur. aliter enim gratulamur, cum sanus
est homo, aliter, cum melius habet aegrotus. nam in scripturis
ipsis iustificata etiam Sodoma dicitur in conparatione scelerum
populi Israhel. et ad hanc regulam dirigunt omnia mendacia,
quae proferuntur de ueteribus libris nec reprehensa inueniuntur
uel reprehendi non possunt, ut aut indole proficientium et
spe adprobentur aut significationis alicuius causa non sint
omnino mendacia.