De Genesi Ad Litteram Imperfectus Liber (7)

Et facta est uespera et factum est mane dies
unus. non eodem modo nunc appellatur dies, quo cum
diceretur: et uocauit deus lucem diem, sedeo modo, quo
dicimus uerbi gratia triginta dies habere mensem: hic enim
nomine diei noctes quoque includimus; superius autem ita
dictus est dies, ut a nocte seiungeretur. itaque cum illa
operatio dei per lucem gesta insinuaretur, consequenter dicitur
factam esse uesperam et factum esse mane unum diem, ut
sit scilicet unus dies a coepto die usque ad coeptum diem,
id est a mane usque ad mane, quales dies adnumeratis, ut
dixi, noctibus appellamus. sed quomodo facta est uespera et
factum est mane? an tanta mora temporis fecit lucem deus
et diuisit inter lucem et tenebras, quanta mora tenditur dies
lucens, id est non adnumerata nocte? et ubi est quod scriptum
est: subest enim tibi, cum uoles posse, si opus est deo
productione temporis, ut aliquid perficiat? an omnia quidem
tamquam in arte atque ratione perfecta sunt deo non in
productione temporis, sed in ipsa ui, quae illas etiam res,
quas non stare sed transire cernimus, stabiliter efficit? non
enim et in sermone nostro, cum uerba alia transeant et alia
succedant, credibile est ita fieri in arte ipsa, qua operante
stabiliter artificiosa occurrit oratio. quamquam ergo sine productione
temporis faciat deus, cui subest posse cum uolet,
ipsae tamen naturae temporales motus suos temporaliter peragunt.
ita ergo fortasse dictum est: et facta est uespera
et factum est mane dies unus, sicut ratione prospicitur
ita fieri debere aut posse, non ita, ut fit temporis tractibus.
nam non ipsam rationem operationum contemplatus est in spiritu [*] [*]

sancto ille, qui dixit: qui manet in aeternum creauit
omnia simul; sed commodissime in hoc libro quasi per
morarum interualla factarum a deo rerum digesta narratio
est, ut ipsa dispositio, quae ab infirmioribus animis contemplatione
stabili uideri non poterat, per huius modi ordinem sermonis
exposita quasi istis oculis cerneretur.