De Fide et Operibus (30)

Ynde nec illa nobis mulier Chananaea praescribit, quia
dominus ei quod petebat dedit, cum ante dixisset: non est
bonum tollere panem filiorum et mittere canibus, [*] [*]

quia ille cordis inspector mutatam uidit, quando laudauit.
et ideo non ait: o canis, magna est fides tua! sed: o mulier,
magna est fides tua! mutauit uocabulum, quia mutatum
uidit affectum adque illam correptionem ad fructum peruenisse
cognouit. miror autem, si laudaret in ea fidem sine operibus,
id est fidem non talem, quae iam per dilectionem posset
operari, fidem mortuam et, quod Iacobus dicere minime dubitauit,
fidem non christianorum, sed daemonum. postremo si
istam Chananaeam nolunt intellegere mutasse perditos mores,
quando eam Christus contemnendo et corripiendo redarguit,
quoscumque inuenerint tantummodo credere, uitam uero inquinatissimam
nec saltem occultare, sed etiam libere profiteri
ac nolle mutare, sanent filios eorum, si possunt, sicut sanata
est filia Chananaeae mulieris; non tamen eos faciant membra
Christi, cum ipsi esse non desinant membra meretricis. illud
sane non absurde intellegunt, eum peccare in spiritum sanctum
et esse sine uenia reum aeterni peccati, qui usque in finem
uitae noluerit credere in Christum, sed si recte intellegerent,
quid sit credere in Christum. non enim hoc est habere daemonum
fidem, quae recte mortua perhibetur, sed fidem, quae
per dilectionem operatur.