De Fide et Operibus (31)

Quae cum ita sint, quando tales ad baptismum
non admittimus, non ante tempus zizania conamur euellere, [*] [*]
sed nolumus insuper, sicut diabolus, zizania seminare; nec ad
Christum uolentes uenire prohibemus, sed eos ad Christum
uenire nolle ipsa sua professione conuincimus; nec Christo
uetamus credere, sed demonstramus eos Christo nolle credere,
qui uel adulterium dicunt non esse, quod ille adulterium dicit
esse, uel credunt adulteros eius membra posse esse, quos per
apostolum dicit regnum dei non possidere etsanaedoctrinae
aduersari, quae est secundum euangelium gloriae
beati dei. unde non sunt isti inter eos deputandi, qui ad
conuiuium nuptiarum uenerunt, sed inter eos, qui uenire
noluerunt. cum enim ipsi doctrinae Christi audent apertissime
contradicere et sancto aduersari euangelio, non uenientes
repelluntur, sed uenire contemnunt. qui autem saeculo saltem
uerbis, etiamsi non factis, renuntiant, ueniunt quidem et inter
triticum seminantur et in aream congeruntur et ouibus adgregantur
et retia subeunt et conuiuantibus admiscentur, sed
intus, siue lateant siue pareant, tunc erit ratio tolerandi, si
potestas nulla est corrigendi, nec debet esse praesumptio
separandi. absit autem, ut sic intellegamus, quod scriptum
est, ad conuiuium nuptiarum adductos, quos inuenerunt;
bonos et malos, ut eos adduxisse credantur, qui se malos
perseueraturos professi sunt. alioquin ipsi serui patris familias
zizania seminarunt falsumque erit illud: inimicus autem
qui ea seminauit, diabolus est. sed quia hoc falsum
esse non potest, adduxerunt serui bonos et malos, siue [*] [*]
qui laterent siue qui iam adducti et intromissi adparerent;
siue bonos et malos dictum est secundum quandam humanam
conuersationem, in qua etiam hi, qui nondum crediderunt,
uel laudari uel uituperari solent. unde est etiam et illud, quod
dominus monet discipulos, quos ad euangelium praedicandum
primitus mittit, ut in quamcumque uenerint ciuitatem,
quaerant, quis illic dignus sit, ut apud eum habitent.
donec inde proficiscantur. profecto ille dignus quis erit, nisi
qui existimatione ciuium suorum bonus habebitur? et quis
indignus, nisi qui eis malus innotuerit? ex hoc utroque genere
ueniunt ad Christi fidem et sic adducuntur boni et mali, quia
et illi mali a mortuis operibus paenitentiam non recusant. si
autem recusant, non intrare cupientes repelluntur, sed ab
introitu ipsi aperta contradictione discedunt.