De Fide et Operibus (28)

Quamobrem et illud, quod dicunt, ueluti probare cupientes,
quantum ualeat sola fides, ubi apostolus dicit: quod
si infidelis discedit, discedat; non est enim seruituti
subiectus frater aut soror in huius modi,
id est, ut propter fidem Christi ipsa uxor legitima societate
coniuncta sine ulla culpa relinquatur, si cum uiro christiano
propter hoc, quia christianus est, permanere noluerit, non
adtendunt eo modo illam rectissime dimitti, si uiro suo dicat:
non ero uxor tua, nisi mihi uel de latrocinio diuitias congeras
aut nisi solita lenocinia, quibus nostram domum transigebas,
etiam Christianus exerceas, aut si quid aliud uel
facinerosum uel flagitiosum in uiro nouerat, quo delectata uel
libidinem explebat uel facilem uictum habebat uel etiam incedebat
ornatior. tunc enim ille, cui hoc uxor dicit, si ueraciter
egit paenitentiam ab operibus mortuis, quando accessit
ad baptismum habetque in fundamento fidem, quae per dilectionem
operatur, procul dubio plus tenebitur amore diuinae
gratiae quam carnis uxoriae, et membrum, quod eum scandalizat.
fortiter amputat. quemcumque autem in hac diremptione
dolorem cordis propter carnalem affectum coniugis sustinebit,
hoc est detrimentum, quod patietur, hic est ignis, per quem [*] [*]

feno ardente ipse saluabitur. si autem iam sic habebat uxorem
tamquam non habens, non propter concupiscentiam, sed propter
misericordiam, ne forte eam saluam faceret, reddens potius
quam exigens debitum coniugale, profecto nec dolebit carnaliter,
cum ab illo tale conubium separabitur; neque enim in
ea cogitabat, nisi quae sunt dei, quomodo placeret
deo. ac per hoc, in quantum aurum, argentum, lapides pretiosos
illis cogitationibus superaedificabat, in tantum detrimentum
nullum pateretur, in tantum structura eius, quae non
erat fenea, nullo incendio cremaretur.