De bono coniugali (21)

Sed quoniam ex multis animis una ciuitas
futura est habentium animam unam et cor unum in deum —
quae unitatis nostrae perfectio post hanc peregrinationem
futura est, ubi omnium cogitationes nec latebunt inuicem nec
inter se in aliquo repugnabunt — propterea sacramentum
nuptiarum temporis nostri sic ad unum uirum et unam uxorem
redactum est, ut ecclesiae dispensatorem non liceat ordinari
nisi unius uxoris uirum. quod acutius intellexerunt, qui nec
eum, qui catechumenus uel paganus habuerit alteram, ordinandum
esse censuerunt. de sacramento enim agitur, non de
peccato. nam in baptismo peccata omnia dimittuntur. sed qui
dixit: si acceperis uxorem, non peccasti; et si
nupserit uirgo non peccat, et: quod uult faciat.
non peccat, nubat, satis declarauit nuptias nullum esse
peccatum. propter sacramenti autem sanctitatem sicut femina,
etiamsi catechumena fuerit uitiata, non potest post baptismum
inter dei uirgines consecrari, ita non absurde uisum est eum.
qui excessit uxorum numerum singularem, non peccatum aliquod
commisisse, sed normam quandam sacramenti amisisse.
non ad uitae bonae meritum, sed ad ordinationis ecclesiasticae
signaculum necessariam. ac per hoc sicut plures uxores antiquorum
patrum significauerunt futuras nostras ex omnibus
gentibus ecclesias uni uiro subditas Christo, ita noster antistes [*] [*]
unius uxoris uir significat ex omnibus gentibus unitatem uni
uiro subditam Christo, quae tunc perficietur, cum reuelauerit
occulta tenebrarum et manifestauerit occulta cordis,
ut tunc laus sit unicuique a deo. nunc autem sunt
manifestae, sunt latentes dissensiones etiam salua caritate
inter eos, qui unum et in uno futuri sunt: quae tunc utique
nullae erunt. sicut ergo sacramentum pluralium nuptiarum
illius temporis significauit futuram multitudinem deo subiectam
in terrenis omnibus gentibus, sic sacramentum nuptiarum
singularum nostri temporis significat unitatem omnium nostrum
subiectam deo futuram in una caelesti ciuitate. itaque sicut
duobus pluribusue seruire, sic a uiuo uiro in alterius transire
conubium nec tunc licuit nec nunc licet nec umquam licebit.
apostatare quippe ab uno deo et ire in alterius adulterinam
superstitionem semper est malum. nec causa ergo numerosioris
prolis fecerunt sancti nostri, quod Cato dicitur fecisse Romanus,
ut traderet uiuus uxorem etiam alterius domum filiis
inpleturam. in nostrarum quippe nuptiis plus ualet sanctitas
sacramenti quam fecunditas uteri.