De bono coniugali (20)

Ideoque non sicut uni uiro etiam plures habere licebat
uxores, ita uni feminae plures uiros nec prolis ipsius causa,
si forte illa parere posset, ille generare non posset. occulta
enim lege naturae amant singularitatem, quae principantur;
subiecta uero non solum singula singulis, sed, si ratio naturalis
uel socialis admittit, etiam plura uni non sine decore
subduntur. neque enim sic habet unus sei-uus plures dominos,
quomodo plures serui unum dominum. ita duobus seu pluribus
maritis uiuis nullam legimus seruisse sanctarum; plures
autem feminas uni uiro legimus, cum gentis illius societas
sinebat et temporis ratio suadebat: neque enim contra naturam
nuptiarum est. plures enim feminae ab uno uiro fetari
possunt, una uero a pluribus non potest - haec est principiorum
uis - sicut multae animae uni deo recte subduntur.
ideoque non est uerus deus animarum nisi unus, una uero
anima per multos falsos deos fornicari potest, non fecundari. [*]