De Beata Vita (16)

Sed cum his uerbis eum iocantes quasi ad uescendam particulam
suam prouocamus, animaduerti ceteros rei totius ignaros
et scire cupientes, quid inter nos solos tam iucunde ageretur, sine
risu nos intueri. qui mihi prorsus similes uisi sunt — quod plerumque
solet- his, qui cum epulantur inter auidissimos rapacissimosque
conuiuas, a rapiendo uel grauitate sese abstinent uel pudore terrentur.
et quia ego inuitaueram et magni cuiusdam hominis personam
atque, ut totum explicem, ueri hominis etiam in illis l\'pulis [*]

inuitatorem sustinere docuisti, commouit me illa inaequalitas
mensae nostrae et discrepantia. adrisi matri. atque illa liberrime,
quod minus habebant, quasi de suo cellario promendum imperans:
Iam dic uobis, inquit, et redde, qui sint isti Academici et quid sibi
uelint. — Cui breuiter cum exposuissem aperteque ita, ut nemo
illorum ignarus abscederet: Isti homines, inquit, caducarii sunt —
quo nomine uulgo apud nos uocantur, quos comitialis morbus
subuertit — et simul surrexit, ut abiret. atque hic omnes laeti ac
ridentes interposito fine discessimus.