Contra Felicem (2.21)

PEL. dixit: Pertinet ad deum anima, quae per peccatum
coinquinata est, an non ?

AUG. dixit: Pertinet, sed non est pars eius.

FEL. dixit: Non hoc interrogaui.

AUG. dixit: Et quid interrogasti ?

FEL. dixit: Pertinet ad deum, an non pertinet?

AUG. dixit: Iam dixi, et quia pertinet et quomodo pertineat.

FEL. dixit: Ego quaero, utrum est ex deo.

AUG. dixit: Ex deo, non de deo.

FEL. dixit: Si nihil peccatum est, quia ex deo est et polluta
est et uenit Christus liberare eam et eam liberauit a
peccato, quid culpamus Manichaeum, qui dicit partem dei
pollutam esse et iterum mundari?

AUG. dixit: Quia iam confessus es Manichaeum dixisse
partem dei esse pollutam et dicis non esse peccatum talem
blasphemiam in deum effundere. nos autem dicimus quidem
peccasse animam per liberum arbitrium et paenitendo purgari
per misericordiam creatoris sui, quia non est ex deo tamquam
pars eius uel tamquam proles eius, sed ex deo uel a deo
facta est tamquam opus eius: quid intersit inter nostram
fidem et uestram perfidiam, omnibus manifestum est. itaque
secundum uerba tua superiora, quia concessisti anathemandum
eum, qui dicit corruptibilem dei naturam — quod et Manichaeum
et te dicere manifestum est — quia noluisti. ut esset
a te anathematus, eris cum illo anathematus.