Contra Secundinum (5)

Ita tit, ut primas origines condendarum rerum de nihilo
deum fecisse fateamur, nisi quia forte ineffabilis ac sacratissimae
maiestatis primogenitum Iesum christum esse dixisti,
non secundum susceptionem hominis, in qua per adoptionem
uocatos, sicut apostolus dicit, et sicut catholica credit fides,
fratres habere dignatus est quibus esset primogenitus, sed
potius secundum ipsam diuinitatis excellentiam uis eum primogenitum
intellegi, ut illa lumina, in quibus regnat, fratres
eius sint, non facti a patre per ipsum, sed geniti a patre
post ipsum, ut sint ipsi postgeniti, ille primogenitus, omnes
tamen de propria patris eademque substantia. quod si ita
credis, primum contradicis euangelio, ubi etiam unigenitus
dictus est — et uidimus, inquit, gloriam eius tamquam
unigeniti a patre — quando nullo modo uerum diceretur, si
sempiterna quoque uirtus eius ac diuinitas, qua consubstantialis
est patri et est ante omnem creaturam, ex eadem substantia
fratres haberet. itaque cum et unigenitum et primogenitum
eum diuina testentur eloquia — unigenitum, quia
sine fratribus. primogenitum, quia cum fratribus — non inuenies,
quomodo utrumque de illo secundum eandem naturam
diuinitatis intellegas. fides uero catholica, quae inter creatorem
creaturamque distinguit, nullam patitur in his duobus nominibus
intellegendi difficultatem, unigenitum eum accipiens [*] [*] [*] [*]

secundum id, quod scriptum est: in principio erat uerbum
et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum,
primogenitum autem uniuersae creaturae secundum id, quod
apostolus ait: ut sit ipse primogenitus in multis fratribus,
quos ei pater ad fraternam societatem non aequalitate
substantiae, sed adoptione gratiae generauit. lege itaque scripturas,
nusquam inuenies de Christo dictum, quod adoptione
sit filius dei. de nobis autem saepissime legitur: accepistis
spiritum adoptionis filiorum, adoptionem expectantes
redemptionem corporis nostri; ut adoptionem filiorum
recipiamus; praedestinauit nos in adoptionem
filiorum; gens sancta, populus in adoptionem; uocauit
uos per euangelium nostrum in adoptionem gloriae
domini nostri Iesu Christi et si qua talia recordanti
uel legenti occurrerint. aliud est enim per patris excellentiam
esse unicum filium dei, aliud per misericordem gratiam accipere
potestatem filios dei fieri credentes in eum. dedit eis,
inquit, potestatem filios dei fieri. non ergo erant natura,
cum potestatem ut fierent acceperunt credendo in ipsum, cui
unico non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit
eum, ut apud se unigenitum, ad nos primogenitum faceret.
ex illo igitur, quod unigenitus est, non ex carne, non exsanguine,
non ex uoluntate uiri neque ex uoluntate carnis,
sed ex deo natus est; ex illo autem, quod primogenitus in
ecclesia fratribus factus est, uerbum caro factum est et
habitauit in nobis. nos quoque, in quantum naturaliter
filii irae fuimus, hoc est uindictae filii uinculo mortalitatis
obstricti, quamuis illo creante atque instituente, qui procul [*]
dubio a summis usque ad ima omnia in mensura et numero
et pondere disponit et format. tamen ex carne et sanguine et
ex uoluntate carnis nati sumus; in quantum autem accepimus
potestatem filii dei fieri, nec nos ex carne et sanguine aut ex
uoluntate uiri aut ex uoluntate carnis, sed ex deo, non quidem
coaequante natura, sed adoptante gratia nascimur.