Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (1.28)

Quod autem uobis uidetur inuitos ad ueritatem
non esse cogendos, erratis nescientes scripturas neque uirtutem
dei, qui eos uolentes facit, dum coguntur inuiti. numquid
enim paenitentiam Niniuitae inuiti egerunt, quia hoc rege suo
compellente fecerunt? iam enim propheta iram dei uniuersae
ciuitati eam triduo perambulans praenuntiauerat: quid igitur
opus erat regis imperio, ut humiliter supplicaretur deo, qui
non intuetur ora sed corda, nisi quia erant in eis quidam,
qui nec curarent nec crederent praedicta diuina nisi territi
potestate terrena? ista igitur iussione regiae potestatis, contra
quam uoluntarius fit uester occasus, multis ad salutem quae
(est) in Christo praestatur occasio, qui etsi uiolenter adducuntur
ad cenam tanti patris familias et compelluntur intrare,
intus tamen inueniunt unde se laetentur intrasse. utrumque
enim futurum dominus ipse praedixit et utrumque compleuit.
nam reprobatis quibusdam, qui utique intelleguntur Iudaei,
quia ipsi per prophetas antea fuerant inuitati et ad horam
excusare maluerunt, ait dominus seruo suo: exi in plateas
et uicos ciuitatis, et pauperes ac debiles et
caecos et claudos introduc huc. et ait seruus: [*] [*] [*]
domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus
est. et ait dominus seruo: exi in uias et saepes,
et compelle intrare, ut impleatur domus mea. intellegimus
\'uias\' haereses, schismata \'saepes\'; uiae quippe hoc
loco significant diuersas opiniones, saepes autem peruersas
opiniones. quid ergo miramini, si non corporalis cibi sed spiritalis
fame moritur, quisquis ad istam cenam nec libenter
introductus nec uiolenter impulsus ingreditur?