Contra Gaudentium Donatistarum Episcopum (1.27)

Uerba epistulae: Sed belliferae, inquit, pacis
cruentaeque unitatis se incolas iactant. audiant dominum
dicentem: pacem meam do nobis, pacem relinquo uobis;
non sicut saeculum dat ego do nobis. saeculi enim pax
inter animos gentium dissidentes armis et belli exitu foederatur;
domini Christi pax salubri lenitate tranquilla uolentes
inuitat, non cogit inuitos. ad haec responsio: Uos quidem
belliferam pacem et cruentam unitatem facere cupitis aut
uiolentis mortibus nostris aut uoluntariis mortibus uestris,
non imputantes uobis quod facitis nobis et imputantes nobis
quod facitis uobis. sed nos et quod facitis nobis cogimur
sustinere et quod uobis facitis nihil possumus quam dolere,
dum tamen fiat pax et unitas Christi propter salutem multorum,
sicut fit in plurimis, etiamsi propter furorem paucorum non
fit in omnibus. nam si non inuido, sed fideli oculo uelletis
attendere, uideretis, quam uera pace atque unitate Christi
gaudeant qui ex uobis ad nos uenerunt, tot tantorumque
populorum agmina, in quibus etiamsi adhuc sunt nonnulli
ipsa nouitate turbati, et ipsi paulatim ab hac infirmitate [*] [*] [*] [*] [*]
sanantur. et si ficti aliqui perseuerant, non utique propter
ipsos non fuerant colligendi quos uidemus ueraces, quorum
quidam in regionibus uestris etiam quibusdam nostris maiores
apparuerunt, quando uobis illa perditionis libertate concessa
ad uos redire noluerunt. debebamus ergo, ne perderemus istos,
colligere et fictos, quia in euangelio legitur seruos ad nuptias
domini sui congregasse conuiuas bonos et malos, maxime quia
uos de area dominica superbiae spiritus tamquam improbus
uentus ante tempus uentilationis excussit, unde uos ad illam,
quantum opitulante deo possumus, reuocare conamur. et utique
nostis, quemadmodum scopis diligentiae frumentum simul etiam
cum terra trahitur, quando in aream reuocatur.