Quod autem uobis uidetur inuitos ad ueritatem 
 non esse cogendos, erratis nescientes scripturas neque uirtutem 
 dei, qui eos uolentes facit, dum coguntur inuiti. numquid 
 enim paenitentiam Niniuitae inuiti egerunt, quia hoc rege suo 
 compellente fecerunt? iam enim propheta iram dei uniuersae 
 ciuitati eam triduo perambulans praenuntiauerat: quid igitur 
 opus erat regis imperio, ut humiliter supplicaretur deo, qui 
 non intuetur ora sed corda, nisi quia erant in eis quidam, 
 qui nec curarent nec crederent praedicta diuina nisi territi 
 potestate terrena? ista igitur iussione regiae potestatis, contra 
 quam uoluntarius fit uester occasus, multis ad salutem quae 
 (est) in Christo praestatur occasio, qui etsi uiolenter adducuntur 
 ad cenam tanti patris familias et compelluntur intrare, 
 intus tamen inueniunt unde se laetentur intrasse. utrumque 
 enim futurum dominus ipse praedixit et utrumque compleuit. 
 nam reprobatis quibusdam, qui utique intelleguntur Iudaei, 
 quia ipsi per prophetas antea fuerant inuitati et ad horam 
 excusare maluerunt, ait dominus seruo suo: exi in plateas 
 et uicos ciuitatis, et pauperes ac debiles et 
 caecos et claudos introduc huc. et ait seruus:

 6 cf. Matth. 22, 10 17 cf. Ion. 3 30 Luc. 14, 21-23 def. J 

 3 uestris] nostris f nostris] uestris nostri f 11 nostris f 24 est 
 addidi 
 
 
 domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus 
 est. et ait dominus seruo: exi in uias et saepes, 
 et compelle intrare, ut impleatur domus mea. intellegimus 
 \'uias\' haereses, schismata \'saepes\'; uiae quippe hoc 
 loco significant diuersas opiniones, saepes autem peruersas 
 opiniones. quid ergo miramini, si non corporalis cibi sed spiritalis 
 fame moritur, quisquis ad istam cenam nec libenter 
 introductus nec uiolenter impulsus ingreditur?