Contra epistulam fundamenti (5)

Uideamus igitur, quid me doceat Manichaeus, et potissimum
illum consideremus librum, quem Fundamenti epistulam
dicitis, ubi totum paene, quod creditis, continetur. ipsa enim
nobis illo tempore miseris quando lecta est, inluminati dicebamur
a uobis. certe sic incipit: Manichaeus apostolus

Iesu Christi prouidentia dei patris. haec sunt salubria
uerba de perenni ac uiuo fonte. iam cum bona patientia,
si placet, adtendite, quid quaeram. non credo esse istum
apostolum Christi. quaeso, ne suscenseatis et male dicere incipiatis.
nostis enim me statuisse nihil a uobis prolatum
temere credere. quaero ergo, quis sit iste Manichaeus. respondebitis:
apostolus Christi. non credo; quid iam dicas aut
facias, non habebis. promittebas enim scientiam ueritatis, et
nunc quod nescio cogis, ut credam. euangelium mihi fortasse
lecturus es et inde Manichaei personam temptabis adserere. si
ergo inuenires aliquem, qui euangelio nondum credit, quid
faceres dicenti tibi: non credo? ego uero euangelio non crederem,
nisi me catholicae ecclesiae conmoueret auctoritas.I
quibus ergo obtemperaui dicentibus: crede euangelio, cur eis
non obtemperem dicentibus mihi: noli credere Manichaeis ?
elige, quid uelis. si dixeris: crede catholicis, ipsi me monent,
ut nullam fidem adcommodem uobis; quapropter non possum [*]

illis credens nisi tibi non credere. si dixeris: noli catholicis
credere, non recte facies per euangelium me cogere ad
Manichaei fidem, quia ipsi euangelio catholicis praedicantibus
credidi. si autem dixeris: recte credidisti catholicis laudantibus
euangelium, sed non recte illis credidisti uituperantibus Manichaeum,
usque adeo me stultum putas, ut nulla reddita ratione,
quod uis credam, quod non uis. non credam? multo enim
iustius atque cautius facio, si catholicis quoniam semel credidi,
ad te non transeo, nisi me non credere iusseris, sed
apertissime ac manifestissime scire aliquid feceris. quocirca si
mihi rationem redditurus es. dimitte euangelium. si ad euangelium
te tenes, ego me ad eos teneam, quibus praecipientibus
euangelio credidi, et his iubentibus tibi omnino non
credam. quodsi forte in euangelio aliquid apertissimum de
Manichaei apostolatu inuenire potueris, infirmabis mihi catholicorum
auctoritatem, qui iubent, ut tibi non credam: qua
infirmata iam nec euangelio credere potero. quia per eos illi
credideram. ita nihil apud me ualebit, quicquid inde protuleris.
quapropter si nihil manifestum de Manichaei apostolatu in
euangelio reperitur, catholicis potius credam quam tibi. si
autem aliquid inde manifestum pro Manichaeo legeris, nec
illis nec tibi: illis, quia de te mihi mentiti sunt; tibi autem.
quia eam scripturam mihi profers, cui per illos credideram,
qui mihi mentiti sunt. sed absit. ut euangelio ego non credam.
illi enim credens non inuenio, quomodo possim etiam tibi
credere; apostolorum enim nomina, quae ibi leguntur. non
inter se continent nomen Manichaei. in locum autem traditoris
Christi quis successerit, in apostolorum actibus legimus: cui [*] [*]
libro necesse est me credere, si credo euangelio. quoniam
utramque scripturam similiter mihi catholica commendat auctoritas.
in eodem etiam libro de uocatione atque apostolatu
Pauli uulgatissimam tenemus historiam. lege mihi iam, si
potes, in euangelio, ubi Manichaeus apostolus dictus est, uel
in aliquo alio libro, cui me iam credidisse confiteor. an illud
lecturus es, ubi spiritum sanctum paracletum dominus promisit
apostolis ? de quo loco uide, quot et quanta sint, quae
me reuocent et deterreant, ne Manichaeo credam.