De Fide et Symbolo (3)

Credentes itaque in deum patrem omnipotentem
nullam creaturam esse, quae ab omnipotente non creata sit,
existimare debemus. et quia omnia per uerbum creauit, quod
uerbum et ueritas dicitur et uirtus et sapientia dei
multisque aliis insinuatur uocabulis qui nostrae fidei Iesus
Christus dominus commendatur, liberator scilicet noster et
rector filius dei — non enim uerbum illud, per quod sunt omnia
condita, generare potuit nisi ille, qui per ipsum condidit omnia
-

credimus etiam in Iesum Christum filium dei patris
unigenitum, id est unicum, dominum nostrum. quod tamen
uerbum non sicut uerba nostra debemus accipere, quae uoce
atque ore prolata uerberato aere transeunt nec diutius manent
quam sonant; manet enim illud uerbum incommutabiliter. [*] [*]
nam de ipso dictum est, cum de sapientia diceretur: in se
ipsa manens innouat omnia. uerbum enim patris ideo
dictum est, quia per ipsum innotescit pater. sicut enim uerbis
nostris id agimus, cum uerum loquimur, ut noster animus
innotescat audienti et quidquid secretum in corde gerimus
per signa huius modi ad cognitionem alterius proferatur: sic
illa sapientia, quam deus pater genuit, quoniam per ipsam
innotescit dignis animis secretissimus pater, uerbum eius
\'conuenientissime nominatur.