Credentes itaque in deum patrem omnipotentem 
 nullam creaturam esse, quae ab omnipotente non creata sit, 
 existimare debemus. et quia omnia per uerbum creauit, quod 
 uerbum et ueritas dicitur et uirtus et sapientia dei 
 multisque aliis insinuatur uocabulis qui nostrae fidei Iesus 
 Christus dominus commendatur, liberator scilicet noster et 
 rector filius dei — non enim uerbum illud, per quod sunt omnia 
 condita, generare potuit nisi ille, qui per ipsum condidit omnia 
 - 
 credimus etiam in Iesum Christum filium dei patris 
 unigenitum, id est unicum, dominum nostrum. quod tamen 
 uerbum non sicut uerba nostra debemus accipere, quae uoce 
 atque ore prolata uerberato aere transeunt nec diutius manent 
 quam sonant; manet enim illud uerbum incommutabiliter.

 16 cf. Ioh. 14, 6 cf. I Cor. 1, 24 

 1 ipse] pie M formari posse VO 2 in illo et de illo M 8 unus 
 unus P 4 quiapropter P1 5 credimus bd deum omnia 0 deum 
 om. Sf qui 0 si etiam 0 6 esset M 7 primo TN 8 formara 
 ex formaret S quecunque T quaeque M 10 scripturarft sup. expo 
 sententiarfl m. 2 A 11 fecisse de nihilo bd 15 estimare Ay estimare 
 FSTNVO 16 ac sapientia FSTNAVO7 17 quibus PТТjfOj 18 dominus 
 noster M commendaretur y liberator om. F/lTNVf scilicet] 
 scilicet saluator TN 19 facta sunt A 20 condita om. A 
 ille om. 0 ipsum] illum R 21 in om. M patris omnipctentis 0 
 2\'2 doininum] deum S 24 ore s. l. F 25 incommutabiliter-oumia om. 0 
 
 
 nam de ipso dictum est, cum de sapientia diceretur: in se 
 ipsa manens innouat omnia. uerbum enim patris ideo 
 dictum est, quia per ipsum innotescit pater. sicut enim uerbis 
 nostris id agimus, cum uerum loquimur, ut noster animus 
 innotescat audienti et quidquid secretum in corde gerimus 
 per signa huius modi ad cognitionem alterius proferatur: sic 
 illa sapientia, quam deus pater genuit, quoniam per ipsam 
 innotescit dignis animis secretissimus pater, uerbum eius 
 \'conuenientissime nominatur.