De Fide et Symbolo (1)

Quoniam scriptum est et apostolicae disciplinae robustissima
auctoritate firmatum. quia iustus ex fide uiuit,
eaque fides officium a nobis exigit et cordis et linguae — ait
enim apostolus: corde creditur ad iustitiam, ore autem
confessio fit ad salutem — oportet nos esse et iustitiae
memores et salutis, quandoquidem in sempiterna iustitia
regnaturi a praesenti saeculo maligno salui fieri non possumus,
nisi et nos ad salutem proximorum nitentes etiam ore profiteamur
fidem, quam corde gestamus: quae fides ne fraudulentis
calliditatibus haereticorum possit in nobis aliqua ex parte
uiolari, pia cautaque uigilantia prouidendum est. est autem
catholica fides in symbolo nota fidelibus memoriaeque mandata
quanta res passa est breuitate sermonis: ut incipientibus atque
lactantibus eis, qui in Christo renati sunt, nondum [*] [*] [*]
scripturarum diuinarum diligentissima et spiritali tractatione atque
cognitione roboratis paucis uerbis credendum constitueretur,
quod multis uerbis exponendum esset proficientibus et ad
diuinam doctrinam certa humilitatis atque caritatis firmitate
surgentibus. sub ipsis ergo uerbis paucis in symbolo constitutis
plerique haeretici uenena sua occultare conati sunt: quibus
restitit et resistit diuina misericordia per spiritales uiros, qui
catholicam fidem non tantum in illis uerbis accipere et credere,
sed etiam domino reuelante intellegere atque cognoscere
meruerunt. scriptum est enim: nisi credideritis, non intellegetis.
sed tractatio fidei ad muniendum symbolum
ualet: non ut ipsa pro symbolo gratiam dei consequentibus
memoriae mandanda et reddenda tradatur, sed ut illa, quae
in symbolo retinentur, contra haereticorum insidias auctoritate
catholica et munitiore defensione custodiat.