De civitate dei (1.16)

CAPUT XVI. An stupris, quae etiam sacrarum forte uirginum est passa captiuitas, contaminari potuerit uirtus animi sine uoluntatis adsensu.

Magnum sane crimen se putant obicere Christianis, cum
eorum exaggerantes captiuitatem addunt etiam stupra commissa,
non solum in aliena matrimonia uirginesque nupturas, sed
etiam in quasdam sanctimoniales. Hic uero non fides, non
pietas, non ipsa uirtus, quae castitas dicitur, sed nostra potius
disputatio inter pudorem adque rationem quibusdam coartatur
angustiis. Nec tantum hic curamus alienis responsionem reddere,
quantum ipsis nostris consolationem. Sit igitur in primis
positum adque firmatum uirtutem, qua recte uiuitur, ab animi
sede membris corporis imperare sanctumque corpus usu fieri
sanctae uoluntatis, qua inconcussa ac stabili permanente, quidquid
alius de corpore uel in corpore fecerit, quod sine peccato
proprio non ualeat euitari, praeter culpam esse patientis. Sed
quia non solum quod ad dolorem, uerum etiam quod ad [*] [*]

libidinem pertinet, in corpore alieno perpetrari potest: quidquid
tale factum fuerit, etsi retentam constantissimo animo pudici.
tiam non excutit, tamen pudorem incutit, ne credatur factum
cum mentis etiam uoluntate, quod fieri fortasse sine carnis
aliqua uoluptate non potuit.