Adversus Marcionem (3.5)

His proluserim quasi de gradu primo adhuc et quasi de
longinquo. sed exhinc iam ad certum et comminus dimicaturus,
uideo aliquas etiamnunc lineas praeducendas, ad quas
erit dimicandum, ad scripturas scilicet creatoris. secundum
eas enim probaturus Christum creatoris fuisse, ut postea
Christo suo adimpletas, necesse habeo ipsarum quoque scripturarum
formam et, ut ita dixerim, naturam demandare, ne tunc
in controuersiam deductae, cum adhibentur ad causas, et sua
et causarum defensione commixta obtundant lectoris intentionem. [*]

duas itaque causas prophetici eloquii adlego agnoscendas abhinc
aduersariis nostris: unam, qua futura interdum pro iam transactis
enuntiantur. nam et diuinitati competit quaecumque decreuerit
ut perfecta reputare, quia non sit apud illam differentia temporis,
apud quam uniformen statum temporis dirigit aeternitas
ipsa, et diuinationi propheticae magis familiare est id, quod
prospiciat, dum prospicit, iam uisum atque ita iam expunctum.
id est omni modo futurum, demonstrare, sicut per Esaiam:
dorsum meum posui in flagella, maxillas autem meas in
palmas, faciem meam uero non auerti a sputaminibus.
siue enim Christus iam tunc in semetipsum, secundum nos,
siue prophetes de semetipso, secundum Iudaeos, pronuntiabat,
nondum tamen factum pro iam transacto sonabat. alia species
erit, qua pleraque figurate portenduntur per aenigmata et allegorias
et parabolas, aliter intellegenda quam scripta sunt nam
et montes legimus destillaturos dulcorem, non tamen, ut sapam
de petris aut defrutum de rupibus speres, et terram audimus
lacte et melle manantem, (non tamen,) ut de glebis credas te
umquam placentas et Samias coacturum, quia nec statim aquilicem
et agricolam se deus repromisit dicens: ponam flumina
in regione sitienti et in solitudine buxum et cedrum;
sicut et praedicans de nationum conuersione: benedicent me
bestiae agri, sirenes et filiae passerum, non utique ab
hirundinum pullis et uulpeculis et illis monstruosis fabulosisque
cantricibus fausta omina relaturus est. et quid ego de
isto genere amplius? cum etiam haereticorum apostolus ipsam
legem indulgentem bobus terentibus os liberum non de bobus,
sed de nobis interpretetur, et petram, potui subministrando [*] [*]
comitem, Christum adleget fuisse, docens proinde et Galatas
duo argumenta filiorum Abrahae allegorice cucurrisse, et
suggerens Ephesiis, quod in primordio de homine praedicatum
est, relicturo patrem et matrem et futuris duobus in unam
carnem, id se in Christum et ecclesiam agnoscere.