De Sancto Athanasio, Liber I-II (1.22)

Pone interea, Constanti, hodie in corpore esse Iosaphat
regem et utrosque uos dicere ad nos, ille quidem haec: uidete
quid uos facietis; non enim homini iudicabitis, sed domino,
et uobiscum est in uerbo. et nunc sit timor domini super uos,
ut seruetis et faciatis; neque enim est cum domino deo nostro
iniquitas neque personae acceptio; tu contra esse damnandum
dicas inauditum et eum quidem, quem etiam ipse scias innocentem.
cui oboedire potueramus nos antistites dei, nos
quos ante populo suo ore Hieremiae promiserat dicens : et
dabo udbis pastores secundum cor meum, et pascent uos pascentes
cum disciplina. cui, inquam, oboediremus, tibine an Iosaphat
dicato deo uiro, qui id nos facere conpelleret quod
meminissemus fieri mandasse deum? si itaque illum cognoscis
domini implere praecepisse mandata, te uero exstitisse non
solum dei mandatorum destructorem, uerum etiam ipsius desertorem,
superest ut uideas, quis uestrum fuerit homo dei, quis
eius clementiae fecerit uoluntatem. legimus scriptum sic de
illo: et factus est dominus cum Iosafat, quoniam ambulauit
in uiis patris sui primis, et non quaesiuit simulacra, sed
dominum deum patris sui, et in mandatis eius ambulauit, et
non sic opera Israel. et direxit dominus regnum eius, et dedit
omnis Iuda munera Iosafat, et factae sunt illi diuitiae et
gloria multa. et exaltatum est cor eius in uiis domini, et
adhuc amputauit et lucos a Iuda. et tertio anno regni sui
misit duces suos et filios uirtutum, et infra: et eum illis
Elimasat et loram sacerdotes, et docebant Iudam, et cum illis
librum legis domini, et pertransierunt in ciuitates Iuda et
docebant populum. et factus est pauor domini in regnis
terrae et in circuitu Iuda, et non bellauerunt Iosafat. et ab
alienigenis adferebant Iosafat munera et argentum et dona, [*] [*]

et Arabes adferebant illi arietes ouium septem milia septingentos,
et erat Iosafat ambulans magnificatus usque in altum.
quid tu tale facis? nempe misisti per omne regnum tuum,
ut cuncti mandata dei despueremus susciperemusque praeceptum
tuum, quod temptaret inpugnare domini praeceptum.

Iosaphat misit principes uirtutis regni sui, misit consiliarios
suos, misit leuitas ac domini sacerdotes, obsecrans, ut cuncti
cultores domini fuissent in regno suo, ut omnes unianimes
deo tantum semet praeberent famulos; mittit etiam librum
sacrae legis per gloriosum Moysen traditum, ut nihil extra
fecissent quam quae fieri mandasset deus. tu non solum
legem domini inueniris inpugnasse, quae praecepit innocentem
et iustum non necandum, sed et ipsum dereliquisse deum,
siquidem non sis apostolicam tenens fidem, sed Arrii perfidiam.
ille populum errantem ab idolis conuertit ad deum, tu populum
deo dicatum conatus es facere apostatam, quod es tu, hoc
est sacrilegus.