De Gratia Libri Duo (2.11)

XI. GENTES DEUM NATURALITBR SAPUISSE.

Plenus spiritu sancto propheta Daniel sciens deum in sensu
hominis appetitum boni maliue posuisse, ita Nabucodonosor
alloquitur dicens: quamobrem consilium meum placeat
tibi o rex, et peccata tua elimosynis redime et iniquitates
tuas miserationibus pauperum. et peccata,
inquit, tua elimosynis redime. praefixum uideri non potest,
quidquid redimi potest. a sanitate utique non excluditur, cui
remedium persuadetur. simulque ei arbitrium non negatur, cui
consensus exigitur. liberi animi officium non amisit, qui probatur
suscipere potuisse consilium. a salute alienus non inuenitur,
cui materia salutis ingeritur. et cui offert propheta conparandae
indulgentiae occasionem, inesse ei uoluntatis asserit
potestatem.

Sed et hoc, quod Baltasar gentilis arguitur dicente propheta:
laudasti deos argenteos et aureos et ligneos et lapideos
et deum, in cuius manu flatus tuus est, non laudasti.
uides, quia hic alienigena deum et scire potuit et laudare,
sed noluit. inesse homini intellectum dei pariter et cultum .
ideo propheta memorauit, quia legem naturae indiscrete intra
omnis hominis sensum uigere cognouit. et propterea cum praefato
Nabucodonosor regi Daniel uim somnii reuelasset, deum [*] [*]

se non ignorare quamlibet profanus ostendit ita dicens: uere
deus uester deus deorum est et dominus regum. sed
et Darium quis ita de deo sentire et loqui docuit, nisi uis
rationis et legis cum Daniele? deum conuersione placari ..
......................