XI. GENTES DEUM NATURALITBR SAPUISSE. Plenus spiritu sancto propheta Daniel sciens deum in sensu 
 hominis appetitum boni maliue posuisse, ita Nabucodonosor 
 alloquitur dicens: quamobrem consilium meum placeat 
 tibi o rex, et peccata tua elimosynis redime et iniquitates 
 tuas miserationibus pauperum. et peccata, 
 inquit, tua elimosynis redime. praefixum uideri non potest, 
 quidquid redimi potest. a sanitate utique non excluditur, cui 
 remedium persuadetur. simulque ei arbitrium non negatur, cui 
 consensus exigitur. liberi animi officium non amisit, qui probatur 
 suscipere potuisse consilium. a salute alienus non inuenitur, 
 cui materia salutis ingeritur. et cui offert propheta conparandae 
 indulgentiae occasionem, inesse ei uoluntatis asserit 
 potestatem. 
 Sed et hoc, quod Baltasar gentilis arguitur dicente propheta: 
 laudasti deos argenteos et aureos et ligneos et lapideos 
 et deum, in cuius manu flatus tuus est, non laudasti. 
 uides, quia hic alienigena deum et scire potuit et laudare, 
 sed noluit. inesse homini intellectum dei pariter et cultum . 
 ideo propheta memorauit, quia legem naturae indiscrete intra 
 omnis hominis sensum uigere cognouit. et propterea cum praefato 
 Nabucodonosor regi Daniel uim somnii reuelasset, deum

 12] Dan. 4, 24. 24] Dan. 5, 28. 

 1 ita v 10 danihel P 11 possuisse P nabogodonosor P 13 elimosinis 
 P 15 elymosinis P 16 utiquae P, itaque v 17 cuius v 
 s 
 24 lineos P 30 nabogodonosor P danihel P 
 
 
 se non ignorare quamlibet profanus ostendit ita dicens: uere 
 deus uester deus deorum est et dominus regum. sed 
 et Darium quis ita de deo sentire et loqui docuit, nisi uis 
 rationis et legis cum Daniele? deum conuersione placari .. 
 ......................