De fide Contra Manicheos (41-45)

Sed non mirum, quod ita caeci estis, ut non posse ab
omnipotente deo ista fieri putetis, cum etiam dicitis mundum uel
omnia, quae facta sunt, non potuisse aliter deum facere nisi magna
et miserabili necessitate et nisi esset materia, quae illum ad
operationem mundi adiuuaret, ut inde posset partem suam liberare.
eligite ergo nunc, quid sequi uelitis: deum minus potentem et
infirmum, qui necessitate partis suae in miseria constitutae a
materia, quam ipse non fecerat, ut mundum faceret adiutus est,
an deum omnipotentem, qui nulla necessitate, sed propria uoluntate
et summa potestate dixit, et facta sunt, mandauit et
creata sunt; qui uocat ea. quae ncn sunt, tamquam ea,
quae sint.

Uos ergo homines, qui ista inpietate Manichaei estis decepti,
fugite, festinate, dum licet, ne damnationem aeternam ab illo iusto
iudice mereamini; paeniteat nos peccatorum uestrorum, si cupitis
liberari, et nolite audire Manichaeos dicentes: non peccamus nos,
hoc est animae lucis, sed peccat gens tenebrarum. si enim ita est,
quare nos terrent, ut eis credamus? non enim possunt dicere,
quia infidelitas non est peccatum, cum scriptum sit: qui non
credit, iam indicatus est.

Si ergo infidelitas peccatum est, et non peccat nisi gens
tenebrarum, restat, ut ab omni peccato pars lucis inmunis inneniatur.
omnes ergo ad regnum redeunt, quia ipsi non peccant, et
nihil timendum est alicui animae, quia nihil peccat, et falsa sunt.
quae Manichaeus dicit, succisiuam lucis partem, hoc est animas [*] [*]

O detestandum mentis errorem talia credentium! uellem
tamen. ut adtenderetis et uidere uelletis eum, quem naturaliter
summum malum esse dicitis, non posse fieri, ut malus sit, quoniam
si quicquid facit, sic facit. ut a natura sua recedere et aliter
facere non possit, prorsus nibil peccat; si autem nihil peccat, nihil
mali faciat et ideo, si nihil mali fecit, non est utique malus. restat
itaque, ut pars dei, quae deus intellegitur, quam animam dicitis,
sola sit rea omnium peccatorum et omnia illa, quae accusanda
insanissime putatis. in deum uestrum refundatis. sed quid ueritas
clamat ? corpus cum exanime est peccare non posse, sed per ipsum
posse peccari; animam uero inrationaiem quidem peccare non posse.
quia nec praecepta rationis potest accipere neque ad beatitudinem
peruenire, sed in suo gradu seruare ordinem naturae, quem accepit;
rationalem autem, quia potest recte factorum rationabilia
praecepta percipere et recte factis ad aeternam beatitudinem peruenire,
si hoc peccando noluerit. iuste ad inferiora damnari, quia
inter ipsam et deum non separat nisi uoluntas praua.

Legite. Manichaei, et omni uigilantia ista discutite et magis
magisque legite atque discutite, sed animo aequo. non animo inimico.
legite illud adtendentes, quia erit uobis in futuro iudicio
ista scriptura testis, si agnoscentes uera. esse, quae dicta sunt, ad
sinum matris ecclesiae catholicae, quae sola ueritatem docet, omni
cursu non festinaueritis. [*] [*]