De fide Contra Manicheos (38-41)

Ecce quanta iniquissimi et caeci. homines de diuinis eloquiis
pofcsont dicere, sicut uos in ea. quae mystice facta uel dicta sunt
in ueteribus libris, ignorantes ierimini, ut temere accusetis, quod
non intellegitis, haec autem cum de nouo testamento uobis obiecta
fuerint, dicitis diuina et spiritalia significare. ueteris autem testamenti
sanctas litteras figurate posse accipi negatis, cain et ipse
dominus figurate inde quaedam dixerit et apostolus Paulus omnia.
illi populo in figura -contigiase scribat. nam et ipse regulam monstrans
multa inde exposuit. sed forte dicitis solita uanitate et obtunso
corde contra dominum uel apostoli auctoritatem loquentes
ueteris testamenti dicta exponi prorsus non posse, solum autem
nouum in talibus exponi posse.. et non consideratis non uos habere
quid dicere, si ab aliis inpiis uobis, dicatur uetus potius exponi
posse, nouum non posse. mens autem sana utrumque testamentum
considerans quaecumque in UllO inuenerit expositionem admittere,
sine dubio in altero declarabit. multum adparet inperitia uestra
uel potius malitia. adtendite in actibus Leuci, quos sub nomine
apostolorum scribit, qualia sint quae accipitis de Maximilla uxore
Egetis. quae cum nollet marito debitum reddere, cum apostolus
dixerit: uxori-uir debitum reddat, similiter et uxor uiro,
illa subposuerit marito suo ancillam suam, Eucliam nomine, exornans
eam, sicut ibi scriptum est, aduersariis lenociniis et fucationibus
et eam nocte pro 86 uicariam subponens, ut ille nesciens
cum ea tamquam cum uxore concumberet. ibi etiam scriptum est.
quod cum eadem Maximilla et Iphidamia simul issent ad audiendum [*] [*]

Sed uos temeritate pleni adhuc inruite in ueteres libros,
ut quae nescitis potius accusare quam discere laboretis. considerate.
quae ibi miracula sint. si miraculis noui testamenti delectamini.
ibi mortui primo suscitati, ibi leprosi primo mundati et alia multa
quae diligenter et pie quaerentibus ad aedificandam fidem innotescunt.
si autem bonis praeceptis delectamini, ibi primitus scripta
sunt duo illa praecepta. quae sublimiter dominus laudat de diligendo
deo et proximo. ibi dimittenda domus parentes et filii et
cetera propter dominum, ibi non reddendum malum pro malo,
ibi orandum pro inimicis, ibi inimico ignoscendum, ibi tradenda
maxilla ad accipiendam alapam et quaecumque in nouo testamento
praecepta sunt non solum ibi mandata sed etiam a sanctis uiris
omni uigilantia conpleta. numquid et hoc poterit dicere malitia
uestra quaecumque bona et magnifica ibi scripta sunt falsa esse
et adposita? illa uero. quae non intellegentes putatis mala, ea
tantummodo uera esse ? debetis enim adtendere alios similiter
inpios ita de nouo testament.o facere posse, ut quaecumque ibi
sunt, quae non intellegentes putauerinfmala, ea reprehendant et
dicant ipsa ibi esse sola uera, illa autem omnia, quae ibi aperte
magnificata sunt, dicant esse falsa atque ab amatoribus domini [*] [*]

Nam quale est etiam illud, quod resurrectionem carnis
negatis? Paulus apostolus clamat:- seminatur in corruptione,
resurgit in incorruptione; seminatur in contumelia, sur
git in gloria; seminatur in infirmitate, surgit in uirtute ;
seminatur corpus animale, surgit, corpus spiritale; et uos
contra reclamatis camem hominis non posse resurgere et eam
tenebrarum principem habere auctorem, cum eandem apostolus
membra Christi et templum spiritus sancti esse dicat. nescitis,
inquit, quia corpora uestra membra sunt Christi? quod non
utique secundum infirmitatem praesentis corruptionis, quae de
peccati originalis poena descendit, sed secundum adoptionem
futurae resurrectionis dicit, sicut et alibi ait: et ipsi in nobis
ingemiscimus adoptionem expectantes redemptionem corporis
nostri. alibi etiam eandem carnem ecclesiae conparauit,
cum de coniugio loqueretur, dicens: nemo enim umquam carnem
suam odio habet, sed nutrit et fouet eam sicut.
Christus ecclesiam. quod ergo alio loco dicit: caro coijcu-.
piscit aduersus spiritum, spiritus autem aduersus carnem em,
non caniem damnat, ut eam tamquam inimicam existimemus, sed
admonet potius, ut subiugemus nobis eam, ut ad bona opera concipienda
et parienda uelut coniux spiritui seruiat: quod dicit non
posse fieri nisi gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum.
non enim natura carnis, sed poena eius nobis reluctatur, quia
peccato meruimus esse mortales. nam iterum dicit: corpus
uestrum templum est in nobis spiritus sancti. et tamen
cum ipsa caro propter praesentem infirmitatem foenum appelletur, [*] [*]

Sed non mirum, quod ita caeci estis, ut non posse ab
omnipotente deo ista fieri putetis, cum etiam dicitis mundum uel
omnia, quae facta sunt, non potuisse aliter deum facere nisi magna
et miserabili necessitate et nisi esset materia, quae illum ad
operationem mundi adiuuaret, ut inde posset partem suam liberare.
eligite ergo nunc, quid sequi uelitis: deum minus potentem et
infirmum, qui necessitate partis suae in miseria constitutae a
materia, quam ipse non fecerat, ut mundum faceret adiutus est,
an deum omnipotentem, qui nulla necessitate, sed propria uoluntate
et summa potestate dixit, et facta sunt, mandauit et
creata sunt; qui uocat ea. quae ncn sunt, tamquam ea,
quae sint.