Dictiones (25)

XXV. DICTIO. VERBA THETIDIS CVM ACHILLEM VIDERET EXTINCTVM.

Intercepta est pio quaesita fraus materna consilio. inuenerunt
Achillem nostrum fata et ab alia natura subreptum, nec profuit
quod sexum, quem ei origo dederat, astutia conmutauit
feminam diuturnitate non didicit et uiri fortis animum mollis
consuetudo seruauit. quis credat inefficacem fuisse prouisionem,
quam et dea et mater inuenit P non est praemium inmortalitas,
quam nec genetrix transmittit ad subolem nec per eam quod
filium casibus furetur occurrit. ut numquam doloribus subducamur,
numina sumus? quae est ista condicio, quando de
penetralibus uiscerum nostrorum quod leto seruiat exhibemus ? [*] [*]

caelicolum potontiam aut liceret posteritati conferre quod
possidet aut caris decidentibus pro lamentationis termino
daretur occumbere. inferiores hominibus sumus quibus similes
paremus, in hoc deterius Parcarum ludibrio subiacentes, quia
nescimus exitia pignoribus obligatae. superorum maxime, aut
prosapiem nostram subdue fortuitis aut nos pro beneficii conlatione
summitte. liceat pro caro, si non uincimus, interitum,
uel subire. stat ante oculos meos orbitas, idcirco deterior,
quia illam pro aeternitatis meae sublimitate praesciui. o lugendam
numinum felicitatem, cum illud quod de aduersis
ignorari non licet non donatur auertere ! : recordor. praeteriti
sollicitudinem temporis et curas meas, quibus nequiquam inuigilaui,
reminiscor. quid profuit Stygiae paludi auxilio nati
corpus armatum, dum illud, quod a nobis sumere debuit,
quaereremus a gurgite? in membris prolis nostrae, quem dea
tenuit, locus est uulneris. cur non laxioribus digitis lympha
se miscuit, ut ex toto exclusisset ictus superis unda sublimior?
quid etiam iuuit Chironis elegisse magisterium, qui aetatis
lubricum doctrina solidaret credo diuersis institutionum
callibus, ut bellum filio placeret, inuenimus: apud monitorem
fortissimum actum est, ut uires, quae sequebantur, consilia
non haberent. quis miscendum feminarum latebris uirum
saporem uellet haurire certaminis et inde. prouideat pignori,
unde facit perire quod prouidet? iam duratas spiculis manus
ad calathos frangebamus et illos humeros, quos spoliati leonis
terga calefecerant, auro distincta uel murice palla claudebat.
non facilis transitus fuit, iuuenem nostrum puellam post [*]
gustum laudis imitari, nec astute componitur quod non in
tenerae aetatis primordiis imperaui. sed quid transacta recolo,
cum animum meum futurae calamitatis pulset immanitas ?
uideo Troiae fumantis excidia et statu eam manente subuersam:
uideo Hectoris prcelia acerba Graiugenis, qui idcirco creuit
opinionibus, ub suboli meae, dum occumbit, triumphi crescat
ad pretium: raptatum quadrigis adhuc bellaturi corpus agnosco,
et Achillis mei minui commodis quod ex pondere decrescit
extincti: uideo quod irae proficit perire conpendio. sed quid
his laudibus pascor orbanda? reliqua silentio tegam, ne ante
doloris tempus narratione conficiar. habeat consolationem de
taciturnitate aeternitas nostra, quam non habet de natura.