XXV. DICTIO. VERBA THETIDIS CVM ACHILLEM VIDERET EXTINCTVM. Intercepta est pio quaesita fraus materna consilio. inuenerunt 
 Achillem nostrum fata et ab alia natura subreptum, nec profuit 
 quod sexum, quem ei origo dederat, astutia conmutauit 
 feminam diuturnitate non didicit et uiri fortis animum mollis 
 consuetudo seruauit. quis credat inefficacem fuisse prouisionem, 
 quam et dea et mater inuenit P non est praemium inmortalitas, 
 quam nec genetrix transmittit ad subolem nec per eam quod 
 filium casibus furetur occurrit. ut numquam doloribus subducamur, 
 numina sumus? quae est ista condicio, quando de 
 penetralibus uiscerum nostrorum quod leto seruiat exhibemus ?

 2 et om. Sinn . manus rudentibus LPTV 3 atnpea PT\' 
 nincola T hereat B dexter ant LPTV 4 frenata* Ll 
 
 pupis T per (r corr.) B, per V 8. 1 . 5 itenera B 8 si admiase 
 (ri I. l. m. 2) T, amississe V 9 nec habeant B, nec audeant b 
 recipere] flnit add. B 

 XXV. 11 Dictio om. LTV tetidis BT, tethidis L acillem 
 B 12 extinctmn] Ethica secunda inscr. add. Sirm. 14 acillem 
 B facta L 16 dintnrnitatom L 17 in///efficacem B 
 prouisionẽ/// B 18 dea, T s. l . et om. T preliumium Ll 
 19 aobnlem B, sobolem LTV 20 occurret B sabductamur 
 T 21 iita B. s. I . conditio LV 28 petra∗libus (tr ex corr.) 
 L laeto B, loeto LV exhibimus B 
 
 
 caelicolum potontiam aut liceret posteritati conferre quod 
 possidet aut caris decidentibus pro lamentationis termino 
 daretur occumbere. inferiores hominibus sumus quibus similes 
 paremus, in hoc deterius Parcarum ludibrio subiacentes, quia 
 nescimus exitia pignoribus obligatae. superorum maxime, aut 
 prosapiem nostram subdue fortuitis aut nos pro beneficii conlatione 
 summitte. liceat pro caro, si non uincimus, interitum, 
 uel subire. stat ante oculos meos orbitas, idcirco deterior, 
 quia illam pro aeternitatis meae sublimitate praesciui. o lugendam 
 numinum felicitatem, cum illud quod de aduersis 
 ignorari non licet non donatur auertere ! : recordor. praeteriti 
 sollicitudinem temporis et curas meas, quibus nequiquam inuigilaui, 
 reminiscor. quid profuit Stygiae paludi auxilio nati 
 corpus armatum, dum illud, quod a nobis sumere debuit, 
 quaereremus a gurgite? in membris prolis nostrae, quem dea 
 tenuit, locus est uulneris. cur non laxioribus digitis lympha 
 se miscuit, ut ex toto exclusisset ictus superis unda sublimior? 
 quid etiam iuuit Chironis elegisse magisterium, qui aetatis 
 lubricum doctrina solidaret credo diuersis institutionum 
 callibus, ut bellum filio placeret, inuenimus: apud monitorem 
 fortissimum actum est, ut uires, quae sequebantur, consilia 
 non haberent. quis miscendum feminarum latebris uirum 
 saporem uellet haurire certaminis et inde. prouideat pignori, 
 unde facit perire quod prouidet? iam duratas spiculis manus 
 ad calathos frangebamus et illos humeros, quos spoliati leonis 
 terga calefecerant, auro distincta uel murice palla claudebat. 
 non facilis transitus fuit, iuuenem nostrum puellam post

 1 celicolum B licet et B 2 decedentibus T deoendentiboa 
 (sic) Sirm . 4 an apparemus ? sed ef, Carm. I, 1, 2 partarum 
 T1 snbiacente B 5 obligare TT, oblegare b 
 6 proaapientie T1 Bnbduc B, subtus LPT1 Vb, subter hec T* 
 consolatione T 7 summittae B, summitti LPYb, snmmite (t 
 8. I. et e ex i corr.) T 9 sublimitatem L 10 luminum L 
 11 adnertere T1 12 nequicquam PT 18 remiaoor Lx 
 16 qua de ea T 16 limpha PT, lympbas BLV 18 inoit Sirm., 
 iubet BLPT Vb, innat T\\ iunet coni. Schottus chyronis LV 
 magistrum Ll 20 mnnitorem B 23 certamini Ll 25 calatos 
 LV, calatus B umeros BLV 
 
 
 gustum laudis imitari, nec astute componitur quod non in 
 tenerae aetatis primordiis imperaui. sed quid transacta recolo, 
 cum animum meum futurae calamitatis pulset immanitas ? 
 uideo Troiae fumantis excidia et statu eam manente subuersam: 
 uideo Hectoris prcelia acerba Graiugenis, qui idcirco creuit 
 opinionibus, ub suboli meae, dum occumbit, triumphi crescat 
 ad pretium: raptatum quadrigis adhuc bellaturi corpus agnosco, 
 et Achillis mei minui commodis quod ex pondere decrescit 
 extincti: uideo quod irae proficit perire conpendio. sed quid 
 his laudibus pascor orbanda? reliqua silentio tegam, ne ante 
 doloris tempus narratione conficiar. habeat consolationem de 
 taciturnitate aeternitas nostra, quam non habet de natura.