Dictiones (24)

XXIIII. DICTIO EX TEMPORE QVAM IPSE DEVTERIVS INIVNXIT.

THEMA.

Perfunctus pelago Diomedes tutus in aruis

Naufragium deflet, quod sine limpha fuit.

Quam propter uarios contendens uicerat aestus,

Vxor ad alterius transierat copulam.

Causa querelarum simulato nomine uera est.

Huius uerba, precor, comite uos placidi.

ADLOCVTIO.

o numina, si uobis non eueniunt cuncta disponentibus,
diuisa potestes est aut et malorum estis auctores. quod si
humanarum rerum quemquam ex numero uestro cura sollicitat,
felicitatem mihi redeuntis tribuite aut errorem, quem finistis
ingrati. si caelum uocanda piorum possessio, si propter momenta
laetitiae mortalibus orata tribuuntur, nolite beneficiis
uestris sociare uindictam. cur taliter ad effectum uota tetendimus?
ut pararetur caelitum suffragio de occasione prosperitatis
aduersitas? reddite, quaeso, propitii incommoda, quae
tulistis: restituatur pelagus, ne terreno pereat fama naufragio.
secundis rebus proximum est quaecumque accesserint mala
nesciri. ignominia, quae me in facie perculit, non tetigisset
absentem. uxorem (pro netas !), nisi ad eam redissem, amisisse
non crederer: inflexit statum meum abiurata calamitas. stationi
propior fuit liquentis error elementi: portum in genitali solo [*]

perdidi, quem saepe in uasti gurgitis sinibus adquisiui. haecine.
est domus optata, cuius desiderio periculorum promittebatur
obliuio, cum spe sequentis ; gaudii praesens maiorum poterat
forma. nesciri? cui umquam de miseriarum terminis sunt nata
principia aut de perfunctis casibus euenit exordium? aliquando
optata contigit non amari? aut accessit ut hominem laederet
fuga discriminis? me nouis semper pessima ictibus fortuna
perculit: cuius si in deterius uergit mutatio, simplicem nocendi
seruet speciem, ne successionibus insolescat. uxorem, malorum
comites, habui ad pudicitiam naturae luce transmissam, cui
splendor oriundi creuerat institutis, ut gemino defensa propugnaculo
nullatenus facinorum crederetur ictibus subiacere
nec, dura castimoniae obscenitatis euisceratione mollire. illa
numquam fuluum metalli quaesiuit ornatum nec pretiosorum
candore lapidum niuem corporis imitate est: non ulla habuit
decoris adiumenta, dum placuit; sciuit coniugalis iura sacramenti
fucatis studiis non iuuari nec obligatum tenuisse coniugem,
quando alium praeter eum , qui descendit a moribus,
quaesiuit nupta fulgorem. mansit illam educandorum pignorum
seruitus libera, dum talem se praebuit, quae et desiderari
meruerit et uirum numquam putaret absentem. ilia sexum
mentis firmitate durauerat, dum in ea muliebris inbecilla
consilii de uirili ceperant auctoritate substantiam. iam lapsi.
bus ordinis sui doctrina medicante repugnabat et translata in
usus alteros feminarum ridebat excessus. in summa, talis
periit, quales solent a maritis lacrimas inpetrare. Circaeo, ut
aiunt, poculo a se translata est et in uotum migrauit adulteri. [*] [*]
sed quid agamus inter anxia et incerta deprehensi? recipiat
nos pro remediis exosa nanigatio et lassatae rudentibus manus
stuppea rursus uinola meditentur: haereat clauis dextera, ut
frenatae puppis per gubernaculum iura moderetur: depictus
sideribus axis reddatur aspectui: dispositionis nostrae itinera
noctium dirigantur indiciis. sit solacium luminibus meis, si
profanati non uideatur terra coniugii: fugiamus patriam, in
qua tale effectum est matrimonium nostrum, quod et amisisse
pudeat nec aneant uota recipere.