De Dominica Oratione (16)

Fieri autem petimus uoluntatem Dei in caelo et in terra: quod
utrumque ad consummationem nostrae incolumitatis pertinet et
salutis. nam cum corpus e terra et spiritum possideamus e caelo,
ipsi terra et caelum sumus et in utroque id est et corpore et spiritu
ut Dei uoluntas fiat oramus. est enim inter carnem et spiritum
conluctatio et discordantibus aduersum se inuicem cottidiana
congressio, ut non quae uolumus ipsa faciamus, dum spiritus
caelestia et diuina quaerit, caro terrena et saecularia concupiscit.
et ideo petimus inter duo ista ope et auxilio Dei concordiam
fieri, ut dum et in spiritu et in carne uoluntas Dei geritur, quae
per eum renata est anima seruetur. quod aperte adque manifeste
apostolus Paulus sua uoce declarat, caro, inquit, concupiscit
aduersus spiritum et spiritus aduersus carnem
haec enim inuicem aduersantur sibi, ut non quae
uultis ipsa faciatis. manifesta autem sunt facta carnis
quae sunt adulteria, fornicationes, inmunditiae,
spurcitiae, idololatriae, ueneficia, homicidia, [*] [*]

inimicitiae, contentiones, aemulationes, animositates,
prouocationes, simultates, dissensiones, haereses,
inuidiae, ebrietates, comisationes et his similia:
qui talia agunt regnum Dei non possidebunt.
fructus autem spiritus est caritas, gaudium, pax,
magnanimitas, bonitas, fides, mansuetudo, continentia,
castitas. et idcirco cottidianis immo continuis orationibus
hoc precamur et in caelo et in terra uoluntatem circa nos Dei
fieri: quia haec est uoluntas Dei ut terrena caelestibus cedant,
spiritalia et diuina praeualeant.