De Mortalite (16)

Quid deinde illud, fratres dilectissimi, Quale est, quam pertinens,
quam necessarium, quod pestis ista et lues quae horribilis
et feralis uidetur explorat iustitiam singulorum et mentes
humani generis examinat, an infirmis seruiant sani, an propinqui
cognatos pie diligant, an misereantur seruorum languentium
domini, an deprecantes aegros non deserant medici, an feroces
uiolentiam suam conprimant, an rapaces auaritiae furentis insatiabilem
semper ardorem uel metu mortis extinguant, an ceruicem
flectant superbi, an audaciam leniant inprobi, an pereuntibus
caris uel sic aliquid diuites largiantur et donent sine herede
morituri. ut nihil aliud mortalitas ista contulerit , hoc christianis
et Dei seruis plurimum praestitit quod martyrium coepimus
libenter adpetere, dum mortem discimus non timere. exercitia
sunt nobis ista, non funera: dant animo fortitudinis gloriam,
contemptu mortis praeparant ad coronam.