De Nuptiis et Concupiscentia (1.33)

Deinde repetens apostolus, ut amplius commendet
sententiam superiorem, non enim quod uolo, inquit, facio
bonum, sed quod nolo malum, hoc ago. si autem quod
nolo ego hoc facio, iam non ego operor illud, sed
quod habitat in me peccatum, et sequitur: inuenio ergo
legem mihi uolenti facere bonum, quoniam mihi [*] [*]
malum adiacet, hoc est: inuenio legem mihi esse bonum
uolenti facere quod lex uult, quoniam non ipsi legi, quae dicit:
non concupisces, sed mihi adiacet malum quod nolo, quia
et nolens concupisco. condelector enim, inquit, legi dei
secundum interiorem hominem, uideo autem aliam
legem in membris meis repugnantem legi mentis meae
et captiuantem me sub lege peccati quae est in
membris meis. ista condelectatio legi dei secundum interiorem
hominem de magna nobis uenit gratia dei. in ea [*]quippe interior homo noster renouatur de die in diem,
cum in ea proficit perseueranter. non enim timor est torquens,
sed amor libens. ibi sumus ueraciter liberi, ubi non delectamur
inuiti.