De Nuptiis et Concupiscentia (1.32)

Deinde adiungit apostolus: scio enim quia non
habitat in me, hoc est in carne mea, bonum; uelle
enim adiacet mihi, perficere autem bonum non [*] [*] [*]

inuenio. hoc ideo dictum est, quia tunc perficitur bonum,
quando desideria mala nulla sunt, sicut tunc perficitur malum,
quando malis desideriis oboeditur. quando autem sunt quidem,
sed non eis oboeditur, nec malum perficitur, quia non eis
oboeditur, nec bonum, quia sunt, sed fit ex aliqua parte
bonum, quia concupiscentiae malae non consentitur, et ex
aliqua parte remanet malum, quia uel concupiscitur. ideo ergo
apostolus non ait facere bonum sibi non adiacere, sed perficere.
multum enim boni facit, qui facit quod scriptum est:
post concupiscentias tuas non eas, sed non perficit,
quia non inplet quod scriptum est: non concupiscas. ad
hoc ergo dixit lex: non concupisces, ut nos in hoc morbo
inuenientes iacere medicinam gratiae quaereremus et in eo
praecepto sciremus, et quo debeamus in hac mortalitate proficiendo
conari et quo possit a nobis in illa inmortalitate
beatissima perueniri; nisi enim quandoque perficiendum esset,
nunquam iubendum esset.