De Gestis Pelagii (49)

Si ergo et iste ita confiteretur in hoc errore se
fuisse aliquando ut hominem praeoccupatum, sed nunc anathematizare
qui haec tenent, quisquis ei non gratularetur tenente
iam illo uiam ueritatis, ipse amitteret uiscera caritatis. nunc
uero parum est, quod se non confessus est ab ea peste liberatum,
sed anathematizauit insuper liberatos, qui eum sic
diligunt, ut etiam ipsum cupiant liberari. in quibus et isti
sunt, qui beneuolentiam suam erga illum significauerunt his
ad me datis litteris suis; nam et ipsum praecipue cogitabant,
cum dicerent hoc se affici. quod tarde illum librum scripserim.
\'siquidem contigit\', inquiunt, \'absentes fieri quosdam, quorum
caecitati ista tam perspicuae ueritatis illustratio deberetur, ad
quos etsi tardius\\ inquiunt, \'non diffidimus propitio deo eandem
gratiam peruenire\'. nomen quippe uel nomina ipsi quoque adhuc
tacenda putauerunt, ut uiuente amicitia error potius moreretur
amicorum.