De Fide et Operibus (43)

Quodsi dicunt non ibi intellegendos etiam eos qui
omnino non credunt, sed eos, qui per ignem salui erunt, quia
crediderunt, etiamsi male uixerunt, ut eorum transitoriam
poenam iudicii nomine significatam arbitrentur, quamquam
hoc inpudentissime dicatur, cum omnino dominus omnes
resurrecturos, in quibus sine dubio et increduli erunt, in duo
diuiserit, uitam) et \'iudicium\', ita iudicium uolens aeternum
intellegi, quamuis hoc non addiderit, sicut et uitam — neque
enim ait: in resurrectionem uitae aeternae, cum aliud intellegi
utique noluerit — uideant tamen quid responsuri sunt, ubi ait:
qui autem non credit iam iudicatus est. nam hic procul
dubio aut iudicium pro poena aeterna positum intellegunt
-aut per ignem saluos futuros etiam incredulos dicere audebunt,
quoniam qui non credit, inquit, iam iudicatus est,
hoc est iam iudicio destinatus; et non erit, quod pro magno
beneficio polliceantur credentibus nequiterque uiuentibus, quando
et hi, qui non credunt, non erunt perdendi, sed iudicandi.
quod si dicere non audent, non audeant aliquid mitius polliceri
eis, de quibus dictum est: per legem iudicabuntur,
quia constat iudicium etiam pro aeterna damnatione solere [*] [*]

nominari. quid? quod inuenimus non solum minime mitioris,
uerum etiam deterioris condicionis esse illos, qui scientes
peccant? hi sunt enim maxime, qui legem acceperunt; nam,
sicut scriptum est, ubi lex non est, nec praeuaricatio.
hinc est et illud: concupiscentiam nesciebam nisi
lex diceret: non concupisces. occasione itaque
accepta peccatum per mandatum operatum est in
me omnem concupiscentiam et alia multa, quae de
hac re idem apostolus dicit. ab hoc reatu grauiore liberat
gratia spiritus sancti per Iesum Christum dominum nostrum,
quae diffusa caritate in cordibus nostris donat
iustitiae delectationem, qua inmoderatio concupiscentiae superetur.
hinc itaque confirmatur non solum nihil mitius, sed
grauius aliquid intellegendum, de quibus dictum est: qui in
lege peccauerunt, per legem iudicabuntur, quam de
illis, qui sine lege peccantes sine lege peribunt, nec pro poena
transitoria hoc loco dictum iudicium, sed pro ea, qua etiam .
non credentes iudicabuntur.